Aan de mama met een peuter en een baby

  • door Mamabaas

Lieve mama, vandaag denk ik aan jou.  Terwijl je liefde zich vermenigvuldigt en je helemaal verliefd wordt op die nieuwe baby in je armen denk ik aan jou. Ik denk aan jou terwijl je peuter naar je toe loopt en ook door jou wil opgepakt worden. Ik denk aan jou terwijl je je probeert aan te passen aan al die nieuwe dagelijkse taken die je erbij kreeg (en je had het al zo druk!).

De kans is groot dat je het gevoel hebt dat je de hele tijd moet jongleren om alles onder controle te houden. Maar van buitenaf ziet het eruit alsof je het allemaal elegant en vol geduld doet. Je bent moe, ik weet het. Uitgeput eigenlijk. Maar tussen die uitputting door heb je de energie gevonden om heel bewust je kindjes lief te hebben. Dat lukt je, omdat je fantastisch bent en omdat de liefde die je voor hen voelt zo diep zit dat je alles zou geven opdat ze die liefde zouden voelen.

Je liefde voor hen valt niet te omschrijven. Het komt in de vorm van de ene pamperwissel na de andere. De tranen staan in je ogen als je afwisselt tussen je baby en je peuter, en je je afvraagt waar de tijd in godsnaam heen is gevlogen omdat je je plots realiseert hoe GROOT die oudste geworden is. Dus neem je die nog eens extra goed vast, omdat je weet hoe gezegend je bent en hoe vluchtig de tijd is.

Baby voeden en peuter entertainen

Dat sentimentele moment wordt onderbroken door een baby die klaar is om te eten, en een peuter die drama maakt omdat er een speelgoedje onder de zetel is verdwenen. Je redt het speelgoedje en zorgt voor een activiteit die je peuter lang genoeg kan entertainen zodat je een semi-rustige voeding kan geven zonder dat die peuter aan de fragiele armpjes of beentjes van je baby begint te trekken. Je zet je neer en haalt diep adem, terwijl je toch een beetje trots bent omdat je dit zo vlotjes hebt afgehandeld. Je doet het! Dit wordt je nieuwe ‘normaal’.

Na vijf minuten van rust beslist je peuter om op ontdekking te gaan in huis. Hij/zij gaat naar een andere kamer en roept om je hulp. Je springt op, met je baby in je armen, en gaat kijken wat hij/zij aan het uitsteken is. Je beseft dat de dagen van de rustige voedingen waarbij je verliefd in de ogen van je baby zat te kijken ver achter je liggen. Deze keer word je een pro in ‘voedingen onderweg’.

Over voeding gesproken, je beseft dat je zelf ook honger hebt. Voor meer dan één kindje zorgen is geen lachertje. Er blijft weinig tijd over om iets in je mond te steken of om koffie te drinken. Je neemt wat je kan krijgen, en ook al heb je al iets te veel genoten van al die lekkere dessertjes die je vrienden en familie hebben meegebracht, je ligt er niet van wakker. Want deze dagen heb je belangrijkere prioriteiten dan calorieën te tellen.

Naar de winkel gaan wordt een uitdaging

Dag na dag wordt je zelfvertrouwen groter. Op een dag ga je naar de supermarkt, vergezeld door je twee kinderen. Je voedt de baby voordat jullie vertrekken, wat betekent dat je nog een tweetal uur de tijd hebt voordat je baby opnieuw honger krijgt. Ik denk aan jou, lieve mama, als je je auto in de buurt van de winkelkarretjes parkeert en je afvraagt hoe je die twee kindjes veilig en wel in de winkel krijgt. Je plaatst het babyzitje voorzichtig in de winkelkar en promoveert de peuter tot jouw assistent. Ik zie je racen door de verschillende gangen, met die angstige blik in je ogen, omdat je weet dat er elk moment chaos kan uitbreken. Ik zie je aan de kassa, terwijl je rustig probeert te blijven als je peuter een driftbui krijgt en je baby begint te huilen. Maar uiteindelijk overleef je het – al zou je nu wel wat Starbucks-therapie kunnen gebruiken.

Mijlpalen

En er komen zoveel eerste keren, zoveel mijlpalen . De eerste keer dat je baby doorslaapt. De eerste keer dat de baby lacht naar grote broer of zus. De eerste keer dat de twee kindjes effectief tegelijk dutten (hoera!). De eerste nacht dat je alleen thuis bent met hen allebei. De eerste keer dat er een babysitter komt. De eerste keer dat ze tegelijk ziek worden. De eerste keer dat ze samen spelen, de eerste keer dat ze ruzie maken, de eerste keer dat ze samen zitten te giechelen, dat ze delen zonder dat je het hoeft te vragen. De eerste keer dat je kan genieten van een warm (!) kopje koffie. Die eerste keren zijn echt een big deal. Die kleine dingetjes zijn belangrijk, het werk dat je doet is belangrijk, en bovenal: jij bent belangrijk. Doorheen alle moeilijke uitdagingen en alle kleine overwinningen blijf jij belangrijk.

Dus ja, lieve mama, vandaag denk ik aan jou. Want soms, als je er zelf middenin zit, dan wil je weten dat iemand het begrijpt. Je hebt behoefte aan iemand die begrijpt wat je doormaakt. Iemand die weet hoe hard het soms is, en hoe ongelooflijk fantastisch het terzelfdertijd is. Soms heb je nood aan erkenning. En soms moet je eraan herinnerd worden dat JIJ fantastisch bent, dat je ertoe doet en dat al het werk dat je verzet ertoe doet.

Ik supporter voor jou, lieve mama van een peuter en een baby. Ik supporter voor je terwijl je de chaos omarmt. Blijf volhouden. Ik bewonder je.

 

Vrij naar Scary Mommy