Als je kind niet went aan de crèche

Het is zover: je moederschapsrust is voorbij. Jij moet terug naar het werk, je baby naar de opvang. Jullie kozen voor een kribbe want daar heb je de zekerheid van opvang ook als er iemand ziek is, veel kindjes dus meer interactie, dichter bij huis. Name it. Je hebt er alle vertrouwen in.

Twijfel slaat toe

De opstart verloopt redelijk vlot. Een paar daagjes wennen weliswaar maar daarna komt iedereen in een ritme. Jij gaat fijn werken en je kindje lijkt moeiteloos mee te gaan in het dagdagelijkse train quotidien.

Er knaagt echter iets. Al te vaak haal je je baby op met roodbehuilde ogen. Of je kindje eet opvallend weinig. Of het is wat lusteloos als je het gaat oppikken. Je voelt dat het niet 100% oké is. Je borstkas trekt er van samen. Je voelt dat er iets niet goed zit. Maar zoals we dat zo vaak doen, negeer je je moedergevoel. "Ze moet nog wennen." of "Het is overal wel iets." of "Ik beeld het mij in." of "Je moet ze maar wat loslaten." of "Hijmoet zich maar wat verharden."

Je duwt weg wat je weet en wat je voelt. Je praat erover met andere moeders en soms komen er gelijkaardige verhalen. "Maar dat is helemaal goed gekomen hoor!!!" Je slikt in wat je denkt. Het schuldgevoel probeer je angstvallig onder de mat te schuiven.

De realiteit slaat toe

Maar dan gebeuren er allerlei zaken waar je geen weg mee weet. Je baby begint slecht te slapen, huilt veel meer dan gewoonlijk of wordt net heel stil. Ook wanneer jullie al lang weer thuis zijn van de kribbe. Je kindje is vaak ziek. Té vaak, vind je, maar ook dat duw je weg.

Je begint je allerlei vragen te stellen. Dit kan toch zo niet langer? Je voelt je verscheurd van kop tot teen. Je wil maar één ding: een gelukkig kind. Maar intussen zijn jullie drie maanden verder en is er niks veranderd.

Je praat erover met je partner en jullie beslissen om het aan te kaarten met de opvang. Maar je krijgt er weinig gehoor. Ze geloven niet in dezelfde waarden als jullie. Uiteraard doet iedereen zijn best maar het levert niet op wat je in gedachten had. Je probeert nog eens duidelijk op te schrijven wat jullie wensen maar na de zoveelste week van ellende beslis je uit te kijken naar een nieuwe kribbe.

Mommy knows best

Kinderen zijn heel flexibel maar er zijn grenzen. Wanneer je het gevoel hebt dat

  • ze niet goed voor je kindje zorgen
  • je kindje ongelukkig is en dat langer duurt dan de drie weken van aanpassen
  • er weinig geluisterd wordt naar wat jullie wensen
  • je kindje veel ziek is, moeilijk herstelt of problemen ontwikkelt die aanhouden

... durf dan onder ogen te zien dat de opvang niet voldoende is afgestemd. Soms is het nodig om andere keuzes te maken, ook al betekent dat een volledig nieuwe verandering voor iedereen. Durf te vertrouwen op je intuïtie, ook al wordt die de mond gesnoerd door je omgeving. Mommy knows best.