Als je tweede kindje net iets sneller komt dan verwacht

Sylvie was 27 toen ze mama werd van haar eerste dochtertje. De befaamde roze wolk was alom aanwezig. Ze genoot samen met haar vriend van elk moment dat ze met hun dochtertje Marthe konden spelen, haar een badje konden geven, met haar in bed konden liggen. En plots kondigde nummertje 2 zich aan...

Ik was 27 toen ik mama werd van mijn eerste dochtertje. De befaamde roze wolk was alom aanwezig. Ik genoot samen met mijn vriend van elk moment dat we met ons dochtertje Marthe konden spelen, haar een badje konden geven, met haar in bed konden liggen. En plots kondigde nummertje 2 zich aan...

Twee streepjes

Toen Marthe zeven maanden oud was, bleek ik zo’n drie maanden zwanger te zijn van Anna. De dag dat ik die twee streepjes zag op predictor, moest ik toch even gaan zitten. Zwanger? Zo vlug? Marthe zou zo’n 13 maanden oud zijn als de tweede geboren wordt. Het duurde toch een dagje vooraleer mijn vriend en ik weer bekomen waren van het nieuws. Maar dit zou fantastisch worden: twee zussen die ‘partners in crime’ zouden worden! Toen we het nieuws vertelden aan vrienden en familie werd het cliché ‘ze zullen veel aan mekaar hebben’ veel gebruikt. Nu, vijf jaar later, blijkt niets minder waar te zijn.

Kleine meisjes worden groot

Ik heb niets anders goede herinneringen aan de drukke periode waarin Anna juist geboren was en Marthe verwoede pogingen ondernam om te leren stappen. Wat me het meest is bijgebleven is wanneer ik in het moederhuis lag met Anna en mijn vriend met Marthe voor de eerste keer op bezoek kwam. Marthe wist niet goed wat er allemaal gebeurd was, maar het was duidelijk dat ze de nieuwe baby wel leuk vond.

Toen ik Marthe's pamper ververste, viel het me op dat zij plots zo groot was in vergelijking met Anna. Logisch uiteraard, maar totdat Anna geboren werd, was Marthe onze ‘kleine’ meid. Die eerste keer Marthe én Anna naast elkaar zien was toch wel een emotioneel moment. Qua drukte viel het op zich nog mee. Ik had geluk dat de oudste heel rustig was (en nog altijd is), zodat ik onze ‘iets energiekere’ Anna de baas kon.

Sisters in crime

Drie jaar later is Renée geboren. Een derde zus ‘in crime’. Zij wordt (soms te letterlijk) op handen gedragen door haar beide zussen. Marthe en Anna zijn zo trots op hun babyzus en helpen mij dan ook waar ze kunnen.

Momenteel zien ze haar nog als een semi-popje, maar ik hoop dat ze zich verder over Renée zullen ontfermen eens ze ouder wordt. Ik heb mij nog geen seconde beklaagd dat de twee oudste zo kort op elkaar geboren zijn en ook niet dat de jongste vier jaar scheelt met de oudste. Ik weet nu al bijna zeker dat ze altijd veel aan elkaar zullen hebben en dat is voor mij wat telt.