Als mama eens vloekt en dochterlief haar na-aapt

  • door Gastmama

Het begon goed, die dag. Ik was rustig, ging bijna parkeren. Maar dan gebeurde het: iemand anders parkeerde op MIJN plaats!! 'K*t!', hoorde ik mezelf roepen... Met mijn twee kinderen op de achtergrond.

Het begon goed, die dag. Ik was rustig, ging bijna parkeren. Maar dan gebeurde het: iemand anders parkeerde op MIJN plaats!! 'K*t!', hoorde ik mezelf roepen... Met mijn twee kinderen op de achtergrond.

Vloeken op een drukke morgen

Een drukke morgen zoals altijd, en na een feestdag nog eentje waarbij je ’s morgens nog om brood moet ook, samen met de rest van de omliggende straten blijkbaar. Het leek allemaal nog goed te komen, al helemaal toen ik een perfecte parkeerplaats zag, net tussen babylief haar crèche en kleuterlief haar school, voor het gemak op wandelafstand van elkaar.

Maar toen was ze daar, een hippe mooie dame in een prachtige Fiat 500 cabrio, een auto waar ik als moeder met een koffer vol buggy’s, een achterbank vol kruimels en autostoelen, en een passagierstoel vol tassen, alleen maar van kan dromen. Dat cabriogedeelte laat ik ook best zo, ze zijn nu al constant ziek.

ZE parkeert dus op MIJN plaats en ik roep in een oncontroleerbare bui “K*T”. Babylief kraait rustig verder in de Maxi Cosi en grote zuslief reageert gelukkig niet. 

Het is geen k*t, dat is een juf!

Tot het haar ineens daagt ... 'Maar mama, dat is geen K*t, dat is een juf!' 

'Oh mama kijk, dat is juf Daphné van de groene klas!!!' Ik probeer het gesprek te negeren met een ... mmmm, uhuh popje, mmmm ... maar ze geeft niet op. De wandeling naar de crèche word ik bestookt met vragen over de desbetreffende juf en haar auto terwijl de Maxi Cosi van mijn 9 maanden oude baby ook nog eens veel te zwaar wordt om met sacoche, boekentas, luiertas, hoge hakken en een kleuter aan de hand te dragen.

  • 'Mama, is juf Daphné een K*t?'
  • 'Juf Daphné is een juf, dat is geen mevrouw' ... mmm ....
  • 'Mama, heeft juf Daphné jouw plaats genomen met de auto?' ... mmm ...
  • 'Mama, juf Daphné heeft wel een mooie auto eh?'
  •  'Vind jij die niet mooi?' ... mmm ... ggrrrr ...
  • 'Mama, juf Daphné woont in de groene klas eh, waarom moet die dan met de auto komen?' ... mmm ...

En terwijl ze anders constant wordt afgeleid door een of andere vogel in de lucht, een hondenkaka op de grond, blaadjes van een boom of andere kindjes die passeren, lijkt ze nu niet van haar stuk gebracht te worden. 

Grootste vrees wordt werkelijkheid

Wanneer we na de crèche eindelijk tot aan de school gewandeld zijn, wordt mijn grootste vrees werkelijkheid. De juf van de voorbewaking is vandaag niemand minder dan ... juf Daphné!

Normaal kan er een klein babbeltje af, vertel ik of ze wel/niet goed heeft geslapen, maar nu duw ik haar zo snel mogelijk naar de bankjes waar ze flink op moeten blijven zitten (wat ik haar vandaag nog eens goed inprent ook). Een snelle zwaai van ver naar juf Daphné – druk druk druk nietwaar, daaaaggg! – en ik ben weg, hopend dat mijn dochter het onderwerp nu eindelijk kan laten rusten.

P.S. Lieve juf Daphné, ik vind jou echt geen K*T, echt niet! Ik was/ben gewoon een heel klein beetje jaloers op jouw parkeerplaats en mooie auto. Op de jurk die je vandaag aanhad eigenlijk ook, waar had je die misschien gekocht?

Catherine Struelens