Ambitie versus moederschap

  • door Gastmama

Lieve mama met ambitie,
Ik weet hoe jij je voelt. Je kan niet doorslapen ‘s nachts en vermoeid begin je aan de volgende dag. Weer een dag vol van hetzelfde.

Amper tijd

Ik weet wat jij denkt terwijl je staat af te wassen, over 2 uurtjes of minder sta je hier terug alsof je hier nog niets gedaan hebt.

Ik zie jou lonken naar de vloer die zo snel mogelijk schoongemaakt moet worden.

Ik zie je kijken naar de klok, wat zou je graag eens even douchen, rustig. Zonder toeschouwers. Straks fris aan de schoolpoort staan. Maar daar is amper tijd voor.

Ik zie je wegdromen naar een rustige plaats, met een tas koffie en stilte. Alleen jij en je gedachten, even niets anders. Even geen opkuis of optafelen. Even geen was en strijk. Even geen vieze pampers. Maar het gehuil van de baby brengt je snel terug naar de realiteit.

Is dit alles?

Ik hoor je denken, is dit alles? Dag en nacht verzorgen, verversen, opvoeden. Dag in dag uit. Alles gaat vanzelf. Jouw motor blijft maar draaien. Buiten de liefde van je kindjes is er niets dat jou voedt.

Ik zie je kijken naar je  kindjes, wat koester jij een enorme liefde voor hun. Zonder hen is je leven grauw en grijs. Zij zijn zo dierbaar en er zijn geen woorden die kunnen beschrijven hoeveel jij van hun houd, maar ik zie het in je ogen.

Ik zie jou huilen. Ben ik een slechte mama, vraag jij jezelf af. Ik hou toch van mijn kindjes, waarom huil ik dan? Waarom wil ik meer uit dit leven? Waarom ben ik niet tevreden met gewoon mama zijn? Je voelt je leeg en onbegrepen.

Je verliest jezelf

Op heel deze reis van mama zijn en kindjes verzorgen verlies jij jezelf. Jij moet telkens anderen op de eerste plaats zetten. Dat is wat mama’s doen. Zichzelf wegcijferen. Beetje bij beetje vergeet je wie je bent. Beetje bij beetje voel je jezelf niet meer zo goed in je vel.

Je hebt niemand om mee te praten en je voelt dat er deeltjes van jezelf afsterven. Jij voelt enkel nog verplichting.

Jij bent bang, bang dat andere zien hoe jij je voelt. Bang dat mensen erachter komen dat je het moeilijk hebt met het niet kunnen slapen en je dagelijks leven hierdoor zijn kwaliteit verliest.

Je was eens zo vol ambitie. Sterk en bruisend van energie. Maar dat is voorbij, denk je. Je omstandigheden overtuigen je ervan dat jij niet meer kan zijn wie je echt bent, of niet mag worden wie je wil zijn.

Jaag je dromen na

Maar lieve mama, jij bent nog altijd je sterke bruisende zelf. Jij bent nog altijd de persoon die jij denkt kwijt te zijn. Als je goed kijkt dan kan je haar terug vinden. Onder al je twijfels en onzekerheden, is die “ik” die vol dromen en energie zit aan het wachten om terug naar buiten te komen. Onder alle verplichtingen en veroordelingen is zij nog altijd aanwezig. Ze wacht tot jij beseft dat zij naar buiten mag, haar mening zeggen mag, haar verdriet uiten mag en terug leven mag.

Jij, mama, die de zorgen van iedereen wil dragen, die iedereen wil blij maken, jij mag ook je dromen najagen. Ook jij leeft maar één keer. Probeer je ambities niet te temmen. Laat ze lekker luid zijn!

Verstik jezelf niet en ontneem je eigen het recht niet om iets voor jezelf te doen.

Vind je zelf terug onder alle twijfels en onzekerheden. De wereld is nog steeds aan het wachten op jouw bijdrage. Je kan nog altijd deelnemen aan dit leven zonder op de bank te zitten. Jij bent geen reserve. Jij bent de aanvoerder! Dus sta op! En win jezelf terug ♥️

 

Deze blog verscheen eerder op Olivia Lbn.