Bevallen met een mondmasker

Toen ik ongeveer één jaar geleden tijdens de eerste harde lockdown moest bevallen met mondmasker, dacht ik dat ik bij de uitzonderingen zou zijn. Ik was ervan overtuigd dat dit een beperkt aantal vrouwen zou overkomen. Die lockdown en maatregelen zouden toch van korte duur zijn. Inmiddels zijn we één jaar verder en is het nog steeds in veel ziekenhuizen verplicht om met mondmasker te bevallen, zelfs als er 24u voor de bevalling een negatieve coronatest werd afgenomen.

Ik ben lang niet meer de enige vrouw die dit moest doen. Het zijn niet enkel de mama’s meer van de eerste lockdown en zelfs niet enkel de mama’s van 2020, want het is nog steeds een noodzaak. Ondertussen zijn er duizenden moeders die tijdens hun zwaarste inspanning gevraagd werden een mondmasker te dragen omwille van deze wereldwijde pandemie.

Ik zag er op voorhand als een berg tegenop om te bevallen met mondmasker. Het was mijn derde bevalling en het zou voor de derde keer inleiding worden op 37 weken met een lichaam dat nog niet klaar was om te bevallen. Dus ik wist dat er mij een lange en zware bevalling te wachten stond. De coronatest de dag voor de inleiding was negatief, maar toch werd mij gevraagd de hele bevalling het masker op te houden. Dat leek mij vreselijk. Ik had geen idee hoe ik een urenlange weeënstorm zou doorstaan met een mondmasker, laat staan hoe ik al mijn krachten (en adem) zou gebruiken om te persen met een mondmasker op.

De realiteit viel beter mee dan gedacht. Het masker irriteerde uiteraard, maar vergeleken met de pijn van de weeën was het eerder een bijkomstige hinder. Als we alleen waren in de kamer mocht het mondmasker eventjes af. De vroedvrouwen waren erg begripvol als ze binnenkwamen toen ik overheerst door de pijn mijn mondmasker slechts half op mijn gezicht hield. Tijdens het persen stonden ze er op dat ik het droeg, maar ik dacht enkel aan de pijn en mijn baby op de wereld brengen en vergat met momenten dat ik een masker op mijn gezicht had. Het was niet fijn bevallen met mondmasker, maar het was ook niet de horror die ik dacht dat het zou zijn.

Maar toch knaagt het voor mij dat wij vrouwen tijdens dit fysiek en emotioneel moment gevraagd worden om dit mondmasker te dragen. Bevallen is iets wat je als vrouw ondergaat en waar we door (soms noodzakelijke) medische ingrepen al weinig inspraak in hebben. Door deze pandemie worden aan moeders in arbeid nog meer regels opgelegd. Zo zijn bevallingen in het bad in het ziekenhuis waar ik ben bevallen ook al maanden verboden omwille van COVID-maatregelen. Of was er stockbreuk van de gebruikelijke medicatie om in te leiden omwille van leveringsproblemen door COVID, hierdoor moesten ze een ander minder efficiënt medicijn gebruiken.

En wat ik het lastigste vond van allemaal: broertjes of zusjes mogen niet langskomen in het ziekenhuis. Waardoor vele mama’s van meerdere kindjes zo snel mogelijk naar huis gingen na de bevalling. Desondanks ondergaan moeders dit, want een mama wil er alles aan doen om haar kind veilig op de wereld te brengen.

Deze is voor alle straffe mama’s in 2020 en 2021 die bevallen zijn in deze moeilijke corona-omstandigheden met mondmasker! En aan mensen die weigeren een mondmasker te dragen in de supermarkt, trein of bus: als wij vrouwen met een mondmasker kunnen bevallen, kunnen jullie dat masker ook wel eventjes netjes dragen tijdens het winkelen ;-).

 

Deze blog verscheen ook op Gezelligechaos.