Brief van een vermoeide mama aan de buren

  • door Gastmama

Een mama kon haar baby’tje van drie maanden onlangs niet troosten, haar kleintje bleef maar huilen. En alsof ze daar nog niet genoeg stress van kreeg, besloten de (nieuwe) buren nog wat olie op het vuur te gooien door op de muren te bonzen. De vermoeide mama besloot dan maar om in haar pen te kruipen en diende haar buren van antwoord.

“Beste buren,

Dat onze 4 weken oude baby af en toe huilt, daar zijn wij van op de hoogte. En gisterenavond, na 3 uren rondlopen omdat de baby krampen had, waren we er al zeker van op de hoogte. Daar hadden we jullie geklop op de muren niet voor nodig.

Ik vind het dan ook bijzonder jammer dat jullie hier zijn komen wonen zonder jullie zelf voor te stellen, maar het wél nodig vinden om kersverse ouders, die vanzelfsprekend al de nodige portie stress hebben, er nog eens op een onrespectvolle manier op te wijzen dat de baby niet rustig krijgen is.

Wat hadden jullie verwacht dat jullie geklop zou teweeg brengen? Dat de baby op commando zou stoppen met huilen? Dat wij er ons bewust van zouden zijn dat de baby huilt? Jullie geklop heeft absoluut geen enkele zin. Ik hoop dan ook dat dit de eerste en laatste keer is geweest.

Ook de komende maanden zal de baby huilen, zo gaat dat nu eenmaal met baby’s. Ik stel dan ook voor dat jullie kwalitatieve oordopjes aanschaffen. Misschien kan dat soelaas brengen.

Groeten,

de buren “

Brief