Dat mijn driejarige eigenlijk al baas van het kot is

Ik zie ze dolgraag, mijn driejarige schattebol. Ze kan superlief zijn, aan mijn been hangen, knuffelen … En tegelijkertijd, tja, gedraagt zich als de generaal van het Belgische leger. Supergrappig eigenlijk, want ze is amper 90 cm hoog en weegt een schamele 11 kilo. Maar daar trekt ze zich werkelijk niks van aan!

Ik zie haar dolgraag, mijn driejarige schattebol. Ze kan superlief zijn, aan mijn been hangen, knuffelen … En tegelijkertijd, tja, gedraagt ze zich als de generaal van het Belgische leger.

Supergrappig eigenlijk, want ze is amper 90 cm hoog en weegt een schamele 11 kilo. Maar daar trekt ze zich werkelijk niks van aan!

De 4 favoriete uitdrukkingen van mijn kleine commandant-majoor

Het zit ‘m in kleine zinnetjes. En in de bijhorende, vastberaden blik in haar ogen en trek om haar mond die duidelijk zegt ‘met mij valt niet te sollen’.

Haar favoriete top 4:

 

1.'van mij'

Als haar zus met iets speelt, wil ze gegarandeerd net dat speelgoedje hebben. Meer nog, het is ‘van haar’.

De afstandsbediening van de tv? Vergis u niet, die behoort haar toe. Het journaal kijken? Ben je gek, papa. 'Tinkerbell en de piratenfee'. Niks meer, niks minder.

 

2. 'Nee' (meer moet dat niet zijn)

Nee, niet slapen. 

Nee, geen kleertjes aandoen.

Nee, geen boterham.

Nee, nee, en nog eens … nee!

‘Een chocolaatje?’ ‘Euhh, ja!’

 

3. ‘ik wil’

Ze wil ook vanalles. Gelijk heeft ze, uiteraard. Probleem is vooral: ze wil het NU. Meteen. En om haar boodschap kracht bij te zetten, blijf ze herhalen en herhalen en herhalen …

'Ik wil melkje.' 

'Ik willlll meeeelkje.'

'Mama, melkjeuuuuh!'

 

4. ‘ikke zelf doen’

Een klassieker. Ze wil alles zelf doen. Of ze het nu kan of niet.

Eten met mes en vork bijvoorbeeld. Jammer dat ze dat nog niet volledig onder de knie heeft. Laat ons zeggen dat ik regelmatig haar stoel moet stofzuigen. En afkuisen. Desinfecteren ook.

En momenteel met stip op 1: ‘Mama, zelf kleertjes doen’. Zo schattig, echt ubercute, hoe ze met haar stapeltje kleren achter de zetel kruipt, zodat ik het niet kan zien, om dan volledig aangekleed opnieuw te verschijnen. En dan moeten we maar een paar kleine aanpassingkes doen, zoals het kleedje omdraaien (met het etiket naar achter dus :-)).

 

Het is misschien niet altijd even gemakkelijk/rustig, deze fase. Want een fase is het. Maar eigenlijk is het toch vooral zo leuk om te zien hoe ze haar eigen willetje krijgt. Hoeveel pit ze heeft. Dat ze zich niet zomaar laat doen.

You go, girl! X