Een dagje naar het strand: met vs zonder kinderen

  • door Mamabaas

Ahh het strand. Een plek om te zonnen, uit te rusten, boekje te lezen, pootje te baden, ijsje te eten… en waar kinderen zich altijd uuuuurenlang amuseren, toch? De ideale uitstap.   Alleen: mét kinderen is dat heel iets anders dan zonder…

1) Vertrek

Zonder kinderen: je gooit een handdoek, zonnecrème, boek en zonnebril in een tas. Klaar.

Met kinderen: je staat een uur vroeger op om fruit en groenten te snijden, snacks te pakken, voldoende drinken mee te nemen, drie soorten zonnecrème, een badcape per kind, waterschoenen, strandspeelgoed, zonnehoedjes, een strandtent, kinderbandjes voor als ze verloren zouden lopen, een opgeladen gsm om vervolgens kinderen aan te kleren, hen naar de auto te lokken en te bedenken dat je zelf eigenlijk nog niet eens een slok water hebt gedronken.

2) De autorit

Zonder kinderen: muziekje aan. Cruisin' Gezellig.

Met kinderen: ruzie over wie de cd mag kiezen, vragen of we er al zijn, ruzie over de snack, vragen of we er al zijn, ruzie om ruzie te maken, vragen of we er al zijn, vijf keer stoppen voor pipi (waarvan vier keer vals alarm).

3) Parkeren

Zonder kinderen: Wherever. Who cares? Waarom wordt daar eigenlijk zo over gezaagd?

Met kinderen: Ik wil familieparkeerplaatsen. Aan het strand. Wie heeft dat bedacht, een kilometer lopen? Met kinderen, strandspeelgoed, snacks, tent, parasol… ik lijk wel een muilezel.

4) Op het strand

Zonder kinderen: installeren, smeren, keren. Tof toch?

Met kinderen: Zorgen dat iedereen (nogmaals) is ingesmeerd, dat de gewone kleren uit zijn, de badkleren aan, een ruzie over het speelgoed sussen, er moet er alweer eentje naar het toilet, waarom kunnen ze niet in dezelfde richting spelen, lap, er moet er weer eentje naar het toilet.

5) Op een rustig moment

Zonder kinderen: dutje!

Met kinderen: het enige wat je wil doen is een dutje, maar het.mag.niet. Je hebt kinderen om in het oog te houden, om te zien dat ze niet verdrinken/elkaar de kop inslaan/andere mensen ambeteren en om zand uit ogen en monden te spoelen.

6) Etenstijd

Zonder kinderen: terrasje doen

Met kinderen: constant zand van eten spoelen, geklaag horen over zand tussen de tanden, zeven half opgegeten sandwichen weggooien

7) IJsje eten

Zonder kinderen: ijsje eten

Met kinderen: geen ijsje voor jezelf want je bent toch te veel bezig om ervoor te zorgen dat ze niet te veel plakken (en een wespentrekker worden) erna. Plus, de restjes zijn voor jou. En je geld ging op aan enkele vervangingsijsjes toen ze de eerste in het zand lieten vallen.

8) Terug naar huis

Zonder kinderen: whenever. Als de files voorbij zijn.

Met kinderen: Als ze beginnen huilen en ruziemaken om het minste. En vervolgens een uur nodig hebben om al het speelgoed te verzamelen (en toch minstens één vormpje of schep kwijt te zijn), iedereen af te spoelen, af te drogen, aan te kleren en alle rommel terug naar de auto te slepen. Als je geluk hebt, vallen ze in slaap. Jammer dat jij dat niet kan…

9) Zand

Met of zonder kinderen: zand is ambetant! Toch iets dat niet verandert... ;-)

Oké oké, we hebben een beetje overdreven. Onze innerlijke dramaqueen aangesproken. Maar het verschil is ook wel best groot, niet??

Waarom je het dan toch doet? Omwille van het geluk op hun gezichtjes natuurlijk! Omdat ze zich wel uren te pletter spelen. Omdat ze er heerlijk moe (en vuil) van worden. Omdat een dag zonder doodsangsten dat er een verloren loopt/verdrinkt een dag niet geleefd is. Omdat enkele van jouw beste kinderherinneringen zich afspelen op het strand en je hen net hetzelfde wil geven... <3