Hij wil een tweede, maar ik niet ...

Heel vaak lees je het omgekeerde: jij wil nog een kindje maar je man ziet het om uiteenlopende redenen niet zitten. En daar zit je dan. Maar soms gebeurt het ook andersom: jij bent compleet gelukkig met z'n drietjes en dan komt de zin: "Schat, kijk nu eens wat een perfect kind dat wij hebben gemaakt! Ik wil er nog wel zo eentje van jou."

De schrik slaat je om het hart: 'Oh nee! Geen twee! Niet nog eens uitzetten als een walvis, vijf jaar niet slapen en je vrije tijd aan de kapstok hangen. Eerst wimpel je het weg. Maar hij is volhardend: "Allee, suske, nog ééntje! Ik doe nu toch ook al het meeste voor onze dochter! Er kan er nog eentje bij." Dat is natuurlijk wel waar. Maar nee, echt niet. De man geeft je zijn Droopy-blik. "Ik zal er eens over nadenken." Zucht.

Nachtmerries! Angst!

Badend in het zweet word je wakker. Je droomde net dat je zwanger was van een vijfling. Daar zal die Australische wel voor iets tussen zitten. Maar waarom wil je nu geen tweede, bedenk je bij jezelf? Jullie verdienen genoeg, de oudste is al een beetje zelfstandig, je man helpt heel veel en je zwangerschap liep als een trein.  

ANGST!! bloklettert het plots voor je ogen. Verpletterende angst. Ik. Kan. Dat. Niet. Twee. Kinderen. Je wou vroeger al niet eens kinderen! Laat staan twee. En wat als dat nu een minder leuk kind is? Of je hebt niet genoeg moedergevoel daarvoor. En het is net zo gezellig! 

Gezellig en gemakkelijk

Het is gezellig en ook... ja, gemakkelijk. De dochter kleedt zichzelf alleen aan, geen gesmos meer, je kan ermee praten, perfect zo!  Je vindt eentje gewoon genoeg. Je wil geen kleuterklas in huis. Je hebt ook jezelf nog. En je hobby's. En je vriendinnen. En binnen een paar jaar wil je de wereld rondtrekken. Niet handig met een peuter. Hoe egoïstisch is het eigenlijk om geen kind meer te willen omdat het je beter uitkomt? Pfoeh. Helemaal niet egoïstisch! Een mens moet zijn grenzen trekken, niet waar? En je draait je om en slaapt verder.

De volgende dag

De volgende dag staat Droopy alweer naast je. "En, schoonheid? Gaan we nog een kindje maken?" Jij zucht. Hij kijkt weg. "Met één kind voelt het voor mij niet compleet. Ook voor onze oudste is dat gewoon beter. Maar als jij het niet wilt... Dan is het zo."

Oh. Maakte je hart daar een sprongetje? Dan zal het wel het juiste zijn, denk je. En je geeft Droopy een zoen.

Wat kan nog helpen bij het beslissingsproces?

  •  Schrijf, los van elkaar, eens op waar jullie binnen vijf jaar mee bezig willen zijn en heb het over jullie dromen en verlangens.
     
  • Spendeer tijd met grote gezinnen. Mannen zien het niet altijd realistisch. Vrouwen ook niet. Het kan jullie beiden dienen.
     
  • Vraag door wat hij (of zij) juist zo belangrijk vindt aan twee of meer kinderen. Misschien voelt hij zich meer vader met twee kinderen en is dat ook zo wanneer hij bijvoorbeeld meer voor jullie oudste zorgt.
     
  • Enige kinderen hebben ook hun voordelen. Breng voldoende argumenten aan.
     
  • Eens jullie keuze gemaakt is, gun de ander dan ook zijn rouwproces hierover. Dat gaat tijd kosten. En veel liefde.