Ik ben gestopt met borstvoeding en dat is oké

  • door Gastmama

“Ga je terug borstvoeding geven?”. "Ja natuurlijk! Bij mijn zoon heb ik dat 5 maanden kunnen doen en ik vond het een voorrecht. Ik was zo blij en zo trots dat ik dat voor hem kon doen. Ik genoot echt van die 1 op 1 momenten dat hij daar lekker dicht bij mij lag te drinken. Dus voor onze dochter wil ik minstens hetzelfde kunnen doen."

Dus op de bevallingstafel startte ons tweede borstvoedingsavontuur. Onze meid dronk meteen lang en gulzig aan beide borsten.

De eerste dagen gingen voorbij en toen kreeg ik serieuze stuwing. Buiten het feit dat ze aan 1 zijde moeilijker aanhapte en ik dus deels met een tepelhoedje moest werken, waren we wel goed bezig, leek me. De stuwing zette zich goed door en bleef naar mijn gevoel ook wat lang duren. Maar doorgaan, toch? Ook als verschillende melkkanalen niet leeg gedronken werden en ik richting mijn eerste borstontsteking sukkelde. Blijven voeden wel, maar toen de stuwing volledig verdween, leken mijn borsten zich nog amper te vullen. Ons meisje werd ook onrustiger en wou best vaak drinken. Een sprongetje misschien, of een regeldag?

Maar toen werd onze kleine schat gewogen door de vroedvrouw en begon ze gewicht te verliezen. Tientallen alarmbelletjes gingen af en het werd tijd om de productie wat op te drijven. Ik ging bijvoeden met flesjes en afkolven met een dubbele elektrische borstpomp. Oké, als ik heel veel zou aanleggen EN kolven EN bijvoeden, dan kon het misschien allemaal nog goed komen. Dus ik huurde een borstkolf en begon met volle moed, want ik had een duidelijk doel. Ik zou haar minstens 5 maanden borstvoeding geven, zoals ik deed bij haar broer.

Maar broertje voelde zich niet zo lekker en kon een hele week niet naar school. Infectie opgelopen, één van de zovelen, dus uitzieken. Daar ging mijn noodplan van kolven en veel voeden dan, want met een kleuter van 3 jaar in huis die ook zijn portie aandacht vroeg en verdiende, had ik weinig extra tijd. Ik voelde die week mijn productie nog meer kelderen tot ik uiteindelijk op 1 flesje van 120ml uitkwam PER DAG. Dat is NIETS voor een baby van 5 weken oud, dat moet ik jullie niet vertellen. Maar alles wat ik kon, zou ik geven. Dus ik zette door en bleef die minuscule hoeveelheid braafjes afkolven tot ze zo’n 8 weken oud was.

En toen besefte ik dat het maar wat gek was om dit te blijven doen. Ik deed het op dat moment ook enkel en alleen omdat ik niet klaar was om dit veel te korte borstvoedingsverhaal al stop te zetten. Maar toen maakte ik “de klik” en bracht ik de gehuurde kolf weer binnen.

IK STOP ERMEE. Pff, het viel me best zwaar en tot op vandaag, nu ze 12 weken oud is, overvalt het me soms. Dan voel ik me een beetje triest en ik vind dat het mag. Maar ik bedenk me dan ook wel dat we het probeerden. Ook al was het geen langdurig succes, ook flesvoeding moet oké zijn.

Het is oké! Nu mezelf nog overtuigen ...