Ik merk schaamte als je kind een kleuterklas moet overdoen

  • door Gastmama

Ik merk enige schaamte op school bij de ouders van wie het kindje moet blijven zitten. Ook mijn  zoontje doet voor de tweede keer zijn 2de kleuterklas. Het is heel moeilijk om tegenover anderen blij te zijn. Over mijn dochter in het eerste leerjaar geen probleem, en dan vragen ze naar mijn zoon en voeg ik er kort aan toe dat hij opnieuw in de 2de kleuterklas zit.

Mijn lieve zoon, innemend, knuffelbeer, puzzelaar. Hij aanbidt mij als de mooiste en liefste mama van heel de wereld terwijl hij mijn hand kust en met mij wil trouwen ... en toch hij moet zijn 2de kleuterklas overdoen.

Schaamte

Met enige schaamte passeren we iedere ochtend de 3de kleuterklas waar hij normaal had moeten zitten. De ouders knikken glimlachend in mijn richting, maar wij moeten naar die andere deur; die met de jongere kindjes. De enige ouders aan die 3de kleuterklas zitten die het iets of wat begrijpen zijn die waarvan hun dochter naar het 1ste leerjaar had gemoeten.

Die mama kijkt ook nederig naar de grond. Ik voel een beetje trots: mijn dochter is wél met glans naar het eerste leerjaar, ze kan het alfabet al ongeveer van buiten, ze kan tot 30 tellen in het Nederlands en tot 10 in het Frans. Ze schrijft haar eigen naam en is een verbaal wonder, ook sociaal gaat het haar voor de wind. Ik heb er niets voor gedaan, bij m’n dochter ging alles zo vanzelf!

In de schaduw

Maar bij mijn mooie zoon is het anders. Alles waar hij zo goed in is, doet niet terzake op school of beter in de richtlijnen en de doelstellingen die ze voor ogen hebben. Ik zie hem even graag als mijn uitblinkende dochter en toch voelt het alsof hij steeds in de schaduw van z’n zus loopt.

Alsof ik samen met hem in de schaduw loop van al zijn klasgenoten die in het 3de kleuterklasje zitten.

- Gastmama Anke