Ik wil nog een baby

Deze tekst schreef ik toen Remus negen maanden oud was. Het kriebelde eigenlijk al zodra Remus drie maanden oud was, what is wrong with me? Waarom wil ik zo snel een tweede kindje?

Ik weet het niet, maar het is wel zo. Noem het rammelende eierstokken, een tikkende biologische klok of misschien het zwanger zijn dat ik mis. Maar ik wil dus graag een nieuwe baby. Elke maand als ik mijn maandstonden heb, begin ik te huilen en ben ik zwaar teleurgesteld. Toppunt: we proberen niet eens en we doen het veilig! Dus ik kan niet eens zwanger raken. En toch ben ik altijd enorm emotioneel en kan ik mijn tranen niet bedwingen.

Natuurlijk ben ik heel blij met mijn baby’tje van bijna 10 maanden ondertussen, maar ik verlang om opnieuw zo’n klein boeleke te hebben, een broertje/zusje voor Remus. Ik verlang om onze familie compleet te maken, want twee is wel het einddoel hier.

Het kriebelt!

Maar ik wil nog wachten, omwille van één reden. Een domme reden misschien, maar een reden die voor mij wel belangrijk is. Ik wil niet bevallen in putje winter. Dat lijkt me zo deprimerend! En dan moet ik ook weer andere kleertjes gaan kopen want dan schelen mijn twee kindjes een seizoen. Maar eigenlijk is de grootste reden dus dat ik niet wil bevallen in de winter, dat lijkt me echt zo’n hel. De dagen zijn kort, het is koud, er is ook gewoon veel minder te doen in de winter.

Het is een luxeprobleem hé, ik weet het. Ik ben gewoon nogal verwend met Remus die geboren is eind juni, dat was zo’n perfecte datum! Ik wil het helemaal niet anders.

Maar ik wil dus nog een baby.

Echt heel erg graag.

 

Deze blog verscheen eerder op Meerdanmama.