Mama zonder mama: de kleine momenten zijn het moeilijkst

  • door Gastmama

Gisteren hebben we Mil zijn eerste verjaardag gevierd. Alweer een feestje en leuke dag dat mama moet missen...  Wat zou ze er toch graag bij zijn geweest, en hoe ontzettend graag hadden we haar erbij gehad! We hebben haar zo ontzettend hard gemist erbij! 

Er zijn wat traantjes gevloeid ja... Vooral ook bij papa dan. Ikzelf had het iets gemakkelijker... Ik ervaar de ‘grote mismomenten’ als moeilijk, maar niet zo moeilijk als sommige kleinere andere momenten...

Op de grote momenten zijn er zoveel andere mooie mensen rond me, die me onbewust op die momenten steun en kracht geven, en van wie ik zoveel liefde krijg... 

Kleine momenten

Maar het zijn de kleinere momenten die het moeilijkste zijn. Bijvoorbeeld als een van de kindjes ziek is. Hoe vaak heb ik al niet de telefoon gepakt om haar te bellen om raad, om dan net zo snel te beseffen dat dat niet meer gaat... 

Of als ik in mijn eentje naar het winkeltje ga waar we altijd samen naartoe gingen, en ik in het pashokje sta en haar oprechte mening over een kledingstuk zo hard mis... 

Of zoals ik gisterenavond in bed lag en besefte dat we een jaar geleden de babyshower van Mil hadden, en dat mama er toen nog bij was en ze in haar ‘goede periode’ was... 

We missen haar

Zo lang is dat toch allemaal niet geleden en toch moeten we haar al een half jaar lang missen... 

Het besef dat ze echt helemaal niet meer zal terug komen overvalt me op die momenten keihard, en dan slaat het verdriet ook weer even hard toe... 

 

Deze blog verscheen eerder al hier.