Me-time: theorie vs. praktijk

  • door Mamabaas

Me-time, dat klinkt goed. Alleen, hoe doe je dat als werkende mama van twee kleine, lieve en bezige bijtjes? Ik weet het eigenlijk ook niet zo goed. Daarom effe een afweging van de theorie tegenover de praktijk. O ja, en met af en toe een kleine, kuch, bruikbare tip.

1. Sporten houdt je gezond

De theorie:
Joggen duurt niet zo lang en je hebt wel een volledige work-out gedaan. Het vergt natuurlijk ook wel energie. Iets wat je vaak NIET hebt. Je moet jezelf met andere woorden zwaar motiveren… ‘Kom, al is het maar twintig minuutjes…’  Misschien helpt dit al een beetje: als je al een tijdje loopt, maak je op den duur meer endorfines aan. Kort gezegd: je wordt op een natuurlijke manier een beetje euforisch. Op zich geen slecht vooruitzicht toch, want willen we niet allemaal een beetje happy en blij rondlopen? Wil je wel iets van resultaat zien, dan loop je het best minstens twee keer per week een halfuurtje. Of toch zoiets…

De praktijk:
Ik jog al een paar jaar. Sinds een jaar heb ik me een loopband aangeschaft. Ik dacht nog: dat is toch gemakkelijk, want dan kan ik ook lopen als de kindjes thuis zijn. Het gevolg: ik loop ALLEEN als de kindjes thuis zijn, in het weekend. En dan zitten ze vaak naast mij. Naast de loopband. Terwijl ze naar Tom & Jerry/Pippi Langkous/Dora kijken. Dus ja, de ontspanning is soms een beetje ver te zoeken. Nu ja, ik beweeg, dat is toch al dat… Twee keer. Per maand. Maar let op: mijn voornemen van het nieuwe jaar was om meer te bewegen en daarom heb ik sinds kort een app gedownload van één of andere fitnessgoeroe. Bedoeling is zes dagen op zeven een halfuurtje te sporten, slik. Benieuwd hoe lang ik dat ga volhouden (de eerste dagen kon ik mijn benen haast niet meer bewegen door de stijfheid)...

Als ik dan toch een tip kan geven: als je ook een loopband of één of ander fitnesstoestel thuis hebt staan en je probeert te sporten met je kinderen in de buurt, probeer dan naar een vaag punt in de verte te staren (let wel een beetje op dat je niet van je toestel valt). En stop een luid muziekje in je oren. Je kunt je, met véél inbeelding, zelfs op één of ander Caribisch eiland wanen. Echt!

2. 1 x week scrub + masker

De theorie
O ja, naar het schijnt is het niet slecht om één keer per week één of ander masker op je gezicht te doen. Voorafgegaan door een scrub, wil je dat dode velletje ervan krijgen.

De praktijk
Check. Ik probeer dat echt te doen. Echt waar. Meestal in het weekend, vaak letterlijk tussen de soep en de patatten, smeer ik snel een reinigingsmasker op mijn gezicht, kwestie van die duffe poriën weer open te stellen. Of dicht te doen, één van de twee. Eerst scrubben, en dan maskertje erop. Voilà, la nouvelle mama est arrivée!
Maar meestal zitten mijn twee kabouters dan ook luidkeels in bad en laten ze de badkamer net niet overstromen. Dus ja, écht ontspannend zou ik dat maskergebeuren nu ook niet echt noemen, het gaat echt om een functionele gewoonte. 

Als ik dan toch een tip kan geven: kies voor een masker dat er maar 5 minuten op moet (en vaak is dat al te lang).

Heb je tien minuutjes tijd voor een zalig moment van me-time in de badkamer? Een maskertje of scrub van Rainpharma does the trick

3. Afspreken met vriendinnen

De theorie
Af en toe moet je er eens echt helemaal uit. Een keertje gaan dineren en wat bijkletsen, dat doet iedereen deugd. Je bent mama, maar je hebt ook nog recht op een leven.

De praktijk
Bijkletsen met vriendinnen, daar kan ik enorm van genieten. Wat zeg ik, het is mijn favoriete bezigheid. Meestal gaat het gewoon over de venten of over de kinderen, maar we kunnen dan toch voor een keer onze iets mooiere kleren aantrekken (lees: zonder chocopastavlekken/speeksel/snot van de kinderen) en er een lekker glaasje cava op drinken.

Concreet vergt dat wel wat organisatie natuurlijk. En een flinke dosis geluk. In mijn geval kan dat laatste al eens lelijk tegenvallen. Zo durf ik al eens regelmatig ziek te zijn. Het ergste voorval was wel de lekke band op weg naar een lunchafspraak, waardoor de leuke namiddag met een vriendin helemaal in het water viel.

En dan is er ook nog dat vervelende mamaschuldgevoel dat ik elke keer moet overwinnen... 

​Als ik je toch een tip kan geven: het is best om alles wat los te laten. En jezelf er toch van te overtuigen iets te gaan doen voor een paar uurtjes. Want die kleine mensjes zien je de volgende dag toch gewoon weer. Net als de dag daarna. En de dag daarna. You get the picture. Het kan dus echt geen kwaad om eens een paar uurtjes over te slaan.