Mijn dochter wordt elke keer hysterisch als ze moet gaan slapen. Wat nu?

Een gastmama is ten einde raad. Haar vierjarige dochter wordt keer op keer hysterisch als ze moet gaan slapen. Het slaapritueel duurt daardoor makkelijk twee uur of langer.
Hoe kan ze hier het best mee omgaan?
Expert Barbara geeft raad.

Vraag gastmama

Beste

Zouden jullie ons alsjeblieft wat raad willen geven?

Onze 4-jarige dochter heeft heel veel last van selectieve doofheid, zoals ongetwijfeld elke kleuter. Soms kunnen we ermee lachen, andere keren niet en dan komen er consequenties. We merken het vooral op als we het woord 'slapen' uitspreken: voor we een volgend woord kunnen uitspreken, klinkt het 'neeeeeee ik wil niet / ik ben niet moe /…’

Met welke trucs / beloftes / bevelen / gesmeek / .. we dan ook afkomen, er volgt meestal een sirene... Soms, heel soms, als er morgen iets heeeeeel leuks op de planning staat en ik dreig om het niet te doen als ze weent, lukt het ongeveer om zonder geween de kamer te verlaten. Maar meestal moet ik de kamer verlaten terwijl zij zich nog vastklampt aan mijn been, smekend om bij haar te blijven en roepend dat ze niet moe is en niet wil slapen.

Alle smoesjes passeren de revue

Als ik dan vraag wat het probleem juist is, zegt ze alles wat ze maar kan verzinnen: ik ben bang, ik heb dorst, ik moet nog pipi doen, ik wil niet slapen, ik wil dát knuffeldier,... Ik weet dat dit 'de leeftijd' is en probeer met dit gedrag in te stemmen als ze het lief vraagt... overdag! Maar als ze in haar bed moet, probeer ik echt te zeggen; we gaan naar boven, wassen, plassen en tanden poetsen, verhaaltje, kusje, knuffeltje en slapen. Over deze 8 handelingen gaat er soms 2u. Vooral dat slapen begrijpen we niet zo goed en meestal eindigt het in een hoop over en weer geloop op de trap van mama die dát knuffelbeest onder het andere oor moet komen leggen, waarna natuurlijk uit volle frustratie geroep en getier van mama volgt.

Negeren heb ik ook al geprobeerd. Na 2,5u weende ze nog om mámááá!

Een uurtje later in bed leggen... Zelfde probleem.

Stickerkaart werkt ook niet echt omdat het voor haar te lang duurt eer ze een sticker mág plakken. Over 5 stickers doen we soms een maand! Dus dat stopt dan ook.

Ze lokt het precies uit

Heel lief en rustig blijven, proberen we iedere avond. We beginnen er met volle moed aan, maar elke keer opnieuw lokt ze het precies uit. Vb van vandaag; ik deed de tandpasta op de tandenborstel waarop mijn engeltje in een kind van de duivel transformeerde en riep 'ik wil dat dooennn' Ik zeg haar dat ik het al heb gedaan omdat ik niet wist dat zij dit kleine, banale, totaal onbelangrijke handeling vandaag zélf wou uitvoeren. Ik vertel haar heel lief en rustig dat ze dat had moeten zeggen, maar dat het geen zin heeft om nu te wenen omdat het al gebeurd is. Waarop ze doodleuk de tandenborstel vastneemt en onder de kraan wil steken om de tandpasta eraf te spoelen. Mijn 'neen' wil ze gewoon niet horen en negeert ze volledig. Mijn stoppen slaan door, ik ruk de tandenborstel uit haar handen, gooi het over heel de badkamer en roep de woorden die u wel kunt raden.

Zij weent natuurlijk nog harder. Ik zie mezelf vanuit een ooghoek in de spiegel en ben allesbehalve trots op mezelf, maar ga toch door met mijn pleidooi. Zij antwoordt met geween. Ik stel een ultimatum: of zij zegt sorry,  we zijn terug dikke vriendjes en ze krijgt nog een kans om in bad te gaan, of ze zegt geen sorry en ik ga naar beneden en kom niet meer terug.

Ze staat stokstijf te kijken, ik vraag het opnieuw. Geen reactie. 'Ga je sorry zeggen, ja of neen?' Ze schudt haar hoofd 'neen' waarop ik consequente inaar beneden vertrek terwijl zij panikeert en hysteriseert. Uiteindelijk gaat papa naar boven, volgt er 5 min gekrijs dat erger klinkt dan een varken dat onverdoofd geslacht wordt terwijl papa rustig blijft. Van zodra ze gekalmeerd is, komen ze beneden sorry zeggen tegen mama. We gaan terug naar boven en uiteindelijk na nog 2 kleine weenmomentjes krijg ik ze in haar kamer in slaap.

Hebben jullie raad?

Hoe ga ik hier mee om?! Nog een half jaar geleden duurde het slaapritueel 20 min met douche en verhaaltje! Deur toe en ze sliep.

Hebben jullie daarom nog tips? Voor onze buren k&g bellen wegens kindermishandeling daar ze enkel klank zonder beeld hebben!

Wanhopige groeten van een mama en papa

Expert Barbara Frère geeft advies

Beste mama en  papa

Ik lees in je verhaal dat jullie al heel wat hebben ondernomen om het slaapprobleem aan te pakken. Jullie gaan daarbij heel gedragsmatig te werk en proberen afspraken met je dochter te maken over hoe het zal verlopen als ze begint te wenen of een scène maakt. Wat ik lees is dat weinig van jullie “opvoedingsmiddeltjes” soelaas bieden.

Misschien is het zinvol om eens te gaan kijken waarom ze dit gedrag stelt. Het slapengaan hangt voor haar duidelijk samen met spanning. Slapen is voor een kind een vorm van loslaten en zich overgeven aan de vermoeidheid. Kinderen zullen echter enkel loslaten als ze zich veilig voelen. Het laatste half jaar is je dochter mentaal “gegroeid”. Ze is ook beginnen beseffen dat ze alleen in haar bed ligt en in deze situatie een veiligheid moet vinden. Jij bent, als mama, duidelijk de veilige haven bij wie ze veiligheid zoekt. Door voortdurend de tijd te rekken en bij kleine details stil te staan, zoekt ze jouw veiligheid. Het feit dat je verschillende malen naar boven moet gaan, is ook een manier om de veiligheid te zoeken.

Wanneer jullie in een impasse verzeild geraken, voelt ze dat je de controle verliest, waardoor ze nog harder op zoek gaat naar veiligheid. Je geraakt op dit moment bij wijze van spreken nog verder van huis. Ze zal hardnekkig blijven vragen om jouw aanwezigheid om zich geborgen te voelen. Ze voelt op dat moment ook niet meer de vermoeidheid waardoor er van slapen geen sprake meer is.

Maak haar angsten en onzekerheden bespreekbaar

De oplossing zit niet in het toepassen van een aantal regels en afspraken. De oplossing zit in het bespreekbaar maken met Jazmin wat haar bang maakt, wat haar onzeker maakt en wat haar hierbij zou kunnen helpen. Misschien is er wel die ene knuffel die haar helpt. Misschien had ze vroeger een fopspeen of duimpje dat haar veiligheid bood. Je zou eventueel ook iets van mama (een zakdoekje, ) bij haar kunnen laten om gemakkelijker de slaap te vinden.

Je kan met haar samen afspreken hoe het slaapritueel elke avond verloopt. Ook dit zal haar wat zekerheid en structuur bieden. Het feit dat je dochter er zo aan houdt om zelf tandpasta op haar tandenborstel te doen, is heel symbolisch voor de controle (=veiligheid) waarnaar ze op zoek is. Je kan eventueel ook afspreken met haar dat het licht op de gang aan blijft, of dat je nog eventjes boven de was weglegt alvorens naar beneden te gaan.

Ik weet dat het een grote investering vraagt om de situatie eens vanuit een andere hoek te bekijken. Maar je zal merken dat het loont. Door erkenning te geven aan hoe zij zich voelt, zal je rust creëren.

Successen geven de sleutel tot de oplossing

Probeer voor jezelf ook eens bij te houden wanneer het slapengaan goed is verlopen. Hoe heb jij je hierbij gevoeld? Wat is het verschil met die keer dat het moeilijk liep? Vooral de successen geven jullie de sleutel tot de oplossing. Vergeet niet dat er nog moeilijke momenten kunnen voorkomen. Probeer deze in het perspectief te plaatsen van wat die dag is gebeurd. Misschien heeft ze heel wat nieuwe indrukken te verwerken gekregen. Misschien hebben jullie wel een moeilijke, stressvolle dag achter de rug waardoor je wat gespannen bent.

Ik wens jullie alle goeds met het slaapritueel en hoop dat jullie snel de rust terugvinden bij dit moment!