Mijn eigen lijstje ‘stomme dingen waar kleuters om huilen’ (en die van mij al helemaal)

  • door Mama

We hebben eerder al iets gedaan rond ‘stomme redenen waarom kleuters huilen’. We weten allemaal dat het klopt, we maken het allemaal mee. Ik ook... Maar sinds de zomervakantie lijkt die kleuterziekte overgeslagen bij de 3,5-jarige kleuterzoon - en hij heeft geen milde variant. Het minste dat hem niet aanstaat, begint het: hij tilt zijn hoofd naar achter, opent hij zijn mond wagenwijd om loeiend als een sirene te beginnen huilen/brullen/krijsen.

Waarom??

Niet iets waar mijn mamazenuwen megagoed tegen bestand zijn, als ik eerlijk ben, waarop ik meestal ook nog eens ontplof. Het geluid is ook zoooo irritant! Maar dan maak ik het natuurlijk nog erger… wat echt een slecht idee is, want die extreme huilbui bezorgt hem al kokhalzen van de emotie. Ik moét dus wel kalm blijven en de enige manier waarop dat echt lukt is om nota te nemen van de reden waarom hij huilt.

Waarom zijn die nu zo lichtgeraakt en onredelijk? Is dat die ego-fase? Speelt er nog een stuk vermoeidheid mee? Of is dat altijd zo en lijkt dat nu gewoon erger omdat hij vaker thuis is? Of is dat gewoon een van die tenenkrullende kleuterfases?

Mijn lijstje

Wat het ook is, om mijn eigen geestelijke gezondheid te bewaren, heb ik al de redenen bijgehouden in een lijstje… maar het zo zwart op wit zien staan, is op zich al reden om te huilen. Waarschuwing: it ain’t pretty!

 

  • hij kreeg geen snoep als ontbijt (heu, er zijn grenzen, ook in dit losse grenzen-huishouden)
  • hij mocht niet naar nog een programma kijken, nadat hij al drie series had gekeken
  • er zat een steen in zijn schoen
  • er zat zand in zijn schoen
  • er kwam een druppel water op zijn t-shirt (met water spelen oké, maar hijzelf nat wordt, ho maar!)
  • hij kreeg geen tweede snoep na een ijsje (grenzen jaja, het ontbijt was intussen wel op)
  • hij kreeg de waterkraan niet open
  • hij is gevallen over het speelgoed waarvan ik als duusd keer had gezegd dat hij het moest opruimen voor hij erover ging vallen
  • hij denkt dat hij gaat verliezen van een fietsrace met zijn beste vriend
  • hij krijgt veggieworst in plaats van gewone (terwijl hij van de gewone drie happen eet en de veggie dus wel helemaal opeet)
  • hij wilde een grote vork
  • hij wilde een grote schaar
  • hij mocht niet schilderen op de grond (onmensen wij, echt!)
  • zijn haar moest gewassen worden
  • zijn banaan is in twee gebroken (door zijn eigen schuld) en de stukken ‘moeten’ terug aan elkaar
  • ...

Niet jaloers

De lijst lijkt eindeloos en is effing vermoeiend. Ondertussen heb ik door dat afleiding het beste werkt, net als herhalen dat ik hem graag zie, vragen om te kalmeren en een beetje water te laten drinken. Hoewel dit geen waterdichte oplossing is, helaas. En soms ga ik een minuutje op de gang staan om mijn sh*t niet helemaal te verliezen…

Ik ben nooit jaloers geweest op juffen die de hele (aka een groot deel) van de zomer thuis zijn met hun schatten… maar dit jaar minder dan ooit. En ik heb hem enkel op woensdag en in het weekend!

 

Nog 50 dagen…