5693fi.jpg

Mijn miskraam

15/01/2019
Mamabaas
Door Mamabaas

Tussen Kerst en nieuw kregen mijn vriend en ik te horen van onze gynaecoloog dat het vruchtje in mijn buik geen hartslag meer had. Wat ons tweede kindje moest worden, is gestopt met groeien op 8 weken. Hoewel de slag hard aankwam, wisten we beiden wel dat dit niet onze fout was, dat de natuur zijn werk had gedaan, dat we ditmaal pech hadden gehad. We konden niet wanhopen, zeker niet omdat we door onze tranen door ons zoontje rustig hoorden snurken in de koets.

Ik kreeg pillen mee om de miskraam op te wekken, maar die namiddag begon ik spontaan te bloeden. Ik was blij, omdat ik liever de natuur de tijd wou geven. Drie dagen later had de bloeding echter nog niet doorgezet. Ik was echter wel klaar om dit hoofdstuk af te sluiten. In die dagen hebben we veel gepraat, met ons zoontje gespeeld en dit verlies een plaats kunnen geven. Echt afsluiten kon ik het echter nog niet, met een dood vruchtje in mijn buik. We besloten de pilletjes in te brengen.

Het werd hevig

Dan werd het hevig: ik kreeg felle krampen, die leken op weeën en die me lieten kronkelen op de badkamervloer. Plots voelde ik een soort 'plop' en begon ik weefsel te verliezen. In de volgende vier uur stroomde alles uit mijn lichaam. In de badkuip stond ik in een plas van mijn eigen bloed. Zonder waarschuwing verloor ik plots het bewustzijn. Gelukkig heeft mijn vriend mijn kunnen opvangen en mij veilig op de grond gelegd. Toen ik weer bijkwam had hij de hulpdiensten al gebeld.

Voor ik het goed en wel besefte, stonden er vier vreemden rond mij. Rustig luisterden ze naar ons verhaal en ik werd meegevoerd naar het ziekenhuis. Een infuus gaf me weer wat kracht en een gynaecoloog werd erbij gehaald. Omdat ze een curettage onder verdoving wou vermijden, stelde ze voor om de bloeding te 'helpen'. En dan is ze me letterlijk beginnen leegscheppen. Ik was nog bijlange niet alles verloren en ook het vruchtje heeft ze nog moeten verwijderen. Veel weet ik er niet meer van, want ik ben opnieuw weggedraaid. Een nieuw infuus, een middel om mijn bloed te helpen stollen, daarna nog enkele testen en ik mocht gaan slapen. Dat was ook het enige wat ik op dat moment wou.

Vreemde nachtmerrie

Echt slapen, dat ging niet. Terwijl mijn lichaam op was, waren mijn hersenen volop aan het draaien. Gelukkig ging mijn bloeddruk langzaamaan omhoog en mochten we na 1 nacht naar huis, met ijzerpillen en bebloede kleren onder de arm. Intussen zijn we een kleine week thuis en lijkt dit avontuur steeds meer op een vreemde nachtmerrie. Ik ben klaar om verder te gaan, ik wacht geduldig op mijn lichaam en hersenspinsels.

Ik ben ook enorm dankbaar voor mijn vrolijke zoontje en mijn steunpilaar van een vriend (letterlijk en figuurlijk).

 

Deborah

Bestsellers

cover ouders komen van mars

Ouders komen van Mars

€ 21.99
mok legendaddy

Koffiemok | legendaddy

€ 16.95
sweater marvellous metie

Sweater | Marvellous metie

€ 44.99

Meilleures ventes