Mijn verhaal over een eenhoornige baarmoeder (uterus unicornus)

  • door Gastmama

Vorig jaar, in juni 2019, besliste ik om te stoppen met mijn anticonceptiepil. Ik wou wel zeker zijn dat alles in orde was dus had ik een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog om alles nog eens te controleren voor ik er aan begon. Toen sloeg de hel toe. Ik geloofde gewoon mijn ogen niet en dacht bij mezelf: ‘ik ben 27 jaar oud en krijg juist nú dit te horen, nu ik aan een kindje wil beginnen?‘

De gynaecoloog keek veel langer dan normaal via de echo, van links naar rechts, van boven naar onder. Het stopte niet. Ik vroeg waarom het zo lang duurde. Ze vroeg wanneer ik mijn eerste menstruatie gekregen had. Ik moest hard lachen. “Haha, ik was al 17 jaar, ik was écht de allerlaatste! Panikeren dat ik indertijd deed!”

Afwijking

Toen zei ze iets dat insloeg als een bom. “Ja, ik zie eigenlijk iets dat ik niet graag zie, namelijk een afwijking aan je baarmoeder. Ik vermoed dat jij met een eenhoornige baarmoeder of een uterus unicornus kampt.” Ik vroeg direct: “Hoeveel vrouwen hebben dit? Waarom weet ik dit nu pas? Wat is dat dan precies?” Duizend vragen flitsten door mijn hoofd.

Het toppunt was dat de gynaecoloog in het heetst van de strijd net weggeroepen werd om een bevalling te begeleiden. Ik mocht even blijven in haar praktijk tot ze terug was omdat ze mij toch verder wou informeren. Na een halfuur was ze terug en bevestigde ze mij het spijtige nieuws en verwees mij meteen door naar het UZ te Gent.

Daar werd mijn eenhoornige baarmoeder bevestigd en stelden ze ook vast dat ik wel een eierstok heb rechts maar geen eileider, waardoor ik maar één op de twee keer kans heb om zwanger te worden. Bovendien heb ik ook pas om de 45 à 50 dagen een cyclus. Het zou dus zeker even duren, volgens de professor. Ik moest gewoon één jaar afwachten en dan zouden ze starten met hormonen en/of een andere behandeling. Dat verklaarde dus waarom ik zo laat mijn eerste menstruatie had, waarom ik zo onregelmatig ben én waarom mijn cyclus dubbel zo lang duurt als bij de meeste vrouwen (als ik geen pil neem).

Op vakantie zonder zorgen

Ik heb veel traantjes gelaten, maar ik liet het niet aan mijn hart komen. In juni was ik dus gestopt met de pil en in oktober datzelfde jaar gingen we op reis naar Egypte. Dagelijks een aperitiefje, alles meepikken van het all-in buffet, je kent het wel: op vakantie zijn, geen zorgen.

We besloten er ook eens te gaan duiken. Ik moest een formuliertje ondertekenen waarop stond dat ik zeker niet zwanger was of zeker geen wens had om zwanger te worden. Normaal ben ik nooit zeeziek of misselijk op een boot, maar deze keer net wel. Ook ’s avonds lagen wij al om 21 uur in ons bed, wat niet van onze gewoonte was! Bovendien had ik pijnlijke borsten… Hmmm, maar de professor van Gent had gezegd dat ik zéker niet direct zwanger zou zijn … Dit kon toch niet? Thuis toch maar eens testen. En jawel: een plus-teken!

Ons wondertje

Ik geloofde mijn ogen niet. Ik heb vier testen gedaan. En nog kon ik het niet geloven. ’s Avonds moesten we naar een feestje. Ik was aangeslagen, overdonderd, wist mezelf geen danshouding te geven. Ik was zwanger? En zo snel? Dat moest toch wel een teken van God zijn, ons wondertje!

Op kerstavond vertelden we ons grote nieuws aan de familie. Iedereen viel uit de lucht, niemand had iets door.

Ik moest natuurlijk goed opgevolgd worden, want ik zat met een afwijking aan mijn baarmoeder. Mijn half baarmoedertje, of uterus unicornus, zorgde ervoor dat ik bijna om de twee weken bij de gynaecoloog zat. Ik ben ook van ziekenhuis veranderd, omdat de kans op vroeggeboorte en een keizersnede bij zwangere vrouwen met deze afwijking groter is. In het AZ Sint-Jan te Brugge zijn ze gespecialiseerd in vroeggeboorte en in keizersnedes. Bovendien zijn ze beter op de hoogte van complicaties en/of behandelingen m.b.t. eenhoornige baarmoeders.

Ondertussen bén ik 35 weken ver. WIE HAD DAT OOIT DURVEN DENKEN OF DROMEN? Aan 30 weken heb ik even de waarschuwing gekregen om het rustiger aan te doen, want ik ging té veel wandelen, té veel fietsen en ik deed nog te veel in het huishouden. Mijn gynaecoloog heeft mij toen opgelegd om het rustiger aan te doen. De coronaperiode is dus ideaal voor mij, aangezien ik perfect van thuis uit digitaal kan lesgeven.

Ze hadden mij wel gezegd dat de kans op keizersnede zeer groot was, aangezien ik maar een halve baarmoeder heb en de kindjes vaak in stuit gaan liggen. Dat klopt wel. Ons meisje ligt nog steeds in stuit en zal zich hoogstwaarschijnlijk niet meer draaien. De geplande keizersnede ligt vast eind juni en wij zijn zeer benieuwd naar ons eerste kindje!

Ik hoop dat ik andere (toekomstige) mama’s met een eenhoornige baarmoeder (of een afwijking) of mama’s met twijfels/ongemakken/vragen een hart onder de riem steken met mijn verhaal.

 

Yenka Larock