Over de semi-lockdown met kleine kinderen

  • door Mama

Ik weet niet hoe het er bij jullie aan toe gaat, maar ik ben er onderhand wel klaar mee. Al is dat natuurlijk wel wat dubbel. Ik ben dankbaar dat ik met mijn gezin in onze veilige haven kan blijven en dat het risico op besmetting klein blijft. Aan de andere kant kijk ik uit naar het terugkomen van structuur en rust.

Covid19, Corona, sterftecijfers, aantal nieuwe besmettingen, maatregelen, de ene nieuwsflash na de andere die eigenlijk net dezelfde boodschap brengt, … Ik weer ze, want ik word er gek van. Gekker dan ik al ben althans, want deze hele toestand zorgt voor situaties die me helemaal tot waanzin drijven.

Wubbe is een structuurkind, maar de structuur die hij kende is totaal verdwenen. Willie loopt lastig rond omdat zijn broer 24/7 bij hem is en hij dus geen ‘ademruimte’ krijgt van hem. Ondertussen doet Wubbe ook niks liever dan Willie ‘den duvel aandoen’, wat resulteert in de nodige ruzies en krijsbuien. Georgette was altijd een heel blije baby, maar door de drukte van haar broers is haar humeur ook volledig omgeslagen. ’t Is hier tof ... Maar begrijp me niet verkeerd, ik ben nog steeds blij dat ik gewoon in mijn kot kan en mag blijven.

De Fano is al eventjes terug aan het werk, wat maakt dat ik zo goed als alleen zorg voor die 3 koters. Simpel? Nee… Ja, ik was het wel al iet of wat gewend, maar toch is het anders. De sfeer in huis is niet wat ze was, de structuur is weg met alle gevolgen van dien. Maar we doen door, want dat doe je als je mama of papa bent? Doordoen godverdomme! Hoe ik dat doe? Ik geef je graag enkele ‘tips’ mee…

Schermtijd

Verleng de schermtijd van uw kinderen. Is dat het meest pedagogisch verantwoorde om te doen? Neen. Maar het zorgt er wel voor dat ik rustig mijn huishouden kan doen, dat Georgette even rustig kan slapen of dat ik in alle rust kan eten. Geen regels meer wat dat betreft. Tuurlijk gebied ik Wubbe soms om zijn tablet weg te leggen om buiten te gaan spelen, maar er zijn ook enorm veel momenten waarop ik dankbaar ben dat die dingen bestaan!

Laat de boel de boel

Het is geen ramp als uw huis ‘ns niet gedweild is, als de rommel niet meteen wordt opgeruimd. We krijgen nu toch geen bezoek, geen mens die het ziet! We zijn ook meer dan enkel ‘de meid’. Dus laat de boel gerust maar ‘ns voor wat die is. Die loopt niet weg, probeer micromomentjes voor jezelf in te lassen. Of geniet van wat knutsel- of speeltijd met je kinderen. Want onthoud, kinderen zullen zich niet herinneren hoe proper hun huis erbij lag. Ze zullen zich wel herinneren dat jullie fijn gespeeld en geknutseld hebben.

Spreek uit wat je nodig hebt

Kleine kinderen begrijpen meer dan we denken. Ben je er even helemaal klaar mee? Zeg dan gerust ‘laat mama/papa 5 minuutjes met rust’. Het is geen schande om toe te geven dat je het nu even niet kan hebben. Op zo’n momenten zijn schermpjes heel handig!  Spreek het ook uit naar je partner toe [als die er is]. ‘Nu zijn de kids even uw verantwoordelijkheid!’ Of ‘Ik ga nu even wandelen omdat ik er even uit moet.’ Of waar je ook nood aan hebt. Het zijn geen honden, ze kunnen het niet ruiken. Zeg wat je nodig hebt en laat het jezelf toe om aan die behoefte te voldoen.

Werkmomentjes voor kinderen

Op het internet is een hele resem aan ‘oefenblaadjes’ en activiteiten te vinden om je kleuter [of lagereschoolkind] educatief bezig te houden. Je kunt je als ouder registreren op KlasCement en via zoektermen en diverse filters ingeven wat je precies wilt. Houd er wel rekening mee dat die website momenteel heel wat leden telt die met z’n allen op zoek gaan naar leuke dingetjes . Het kan dus eventjes duren eer wat je wilt, geladen wordt.

Voor wat oudere kinderen kun je op zoek gaan naar webquests online, maar ook voor hen vind je heel wat terug op KlasCement.

Daarnaast vinden kinderen het ook heel erg leuk om mama of papa te helpen. Dus dat laat ik nu ook meer toe dan anders. Willie helpt heel graag met het uitladen van de vaatwasser, Wubbe veegt graag de woonkamer met zijn eigen borstel. Doe maar mannekes, ik heb tijd en jullie zijn ondertussen bezig…

Ga naar buiten

We hebben geluk, want het weer zit ons echt mee! Van zodra het kan, gaan we dus naar buiten. Wandelen [op zoek naar beren] of buiten spelen in de tuin. De kids kunnen zich uitleven en de buitenlucht doet hen goed. Ondertussen kan mama [of papa] ook genieten van wat extra vitamine D.

Gebruik uw telefoon

Nu, meer dan ooit, moeten we zorgen dat we niet ‘vereenzamen’. Wij niet, onze (groot)ouders niet, onze vrienden niet. Pak gerust uw telefoon en bel uw dierbaren. Facetimen met moesje en opoe, whatsappbellen met mijn grootouders, ongegeneerd een uur bellen met vriendinnen. Het kan en mag allemaal, en het doet deugd! Zaag gerust samen een potje, het lucht op. En wie weet, misschien worden sommige vriendschappen nieuw leven ingeblazen…

De wondere wereld van TikTok

Ik probeer het nieuws en de instroom aan informatie momenteel zoveel mogelijk te mijden. Dat betekent dus ook dat ik stukken minder actief ben op Instagram en Facebook. Maar ik ontdekte TikTok. Een platform waar enkel filmpjes [vaak erg ludiek] worden gepost van maximum 1 minuut. Ze gaan vaak eigenlijk nergens over, dus is het de ideale afleiding van alles wat er nu rondom ons gebeurt. Als je ‘ns goed wilt lachen, TikTok is the place to be! Probeer het gerust ‘ns! Maar ik moet je waarschuwen, het is vrij verslavend…

Last but not least: alcohol

Nee, ik ben geen alcoholverslaafde geworden. Maar ik moet toegeven dat ik wel ‘meer’ drink dan anders. Waar ik anders eens in de zoveel weken een glaasje dronk, durf ik nu na bedtijd toch wel een aperootje houden met Fano. Als de kids EIN-DE-LIJK in bed liggen, dan smaakt een glaasje eens zo fel. En dat mag, want ik heb het verdiend! De kinderen leven nog en hebben eten gehad, zijn gewassen en hebben zich geamuseerd. Het is de ideale afsluit van alweer een ‘coronadag’.

Het zijn vrij voor de hand liggende tips, maar misschien heb je er toch iets aan.

Ik wil ook wel even benadrukken dat het hier niet allemaal kommer en kwel is. Ondertussen kan Georgette zelfstandig zitten, is ze beginnen sluipen en probeert ze te kruipen en heeft ze haar eerste twee tandjes gekregen. Willie begint steeds meer te praten en Wubbe is aan een heuse groeispurt bezig. Ik ben dus ook supertrots op mijn kinderen [ook al wil ik ze de helft van de tijd achter het behang plakken].

Stay safe mannekes, en onthoud… Jullie doen het goed, mama’s!

 

Deze blog verscheen eerder op Momsterof3.