Over rollenpatronen en voorbeeldfuncties

  • door Gastmama

Mijn dochters zaten aan de ontbijttafel te wachten tot mama hun chocomelk had opgewarmd. Geduldig, want ze hadden een interessant gepreksonderwerp gevonden: mama worden.

Mijn dochters zaten geduldig aan de ontbijttafel te wachten tot mama hun chocomelk had opgewarmd. Ze hadden een interessant gepreksonderwerp gevonden: mama worden.

Voor- en nadelen van jongens

Tille, 5 jaar, zou in ons huis blijven wonen samen met Briek of Iben. Ze is er nog niet helemaal uit wie van de twee het wordt, want elke jongen heeft zo zijn voor- en nadelen. Ze zouden samen kinderen krijgen en wij, grootouders in spe, moeten dan maar verhuizen. Ze wist ook te melden dat ik mijn halssnoer moet afgeven, dat is volgens haar een echte mamaketting.

Romie, 3 jaar, vond het een goed idee en vroeg of er ook voor haar nog een plekje was. ‘Natuurlijk’, zei Tille. Papa zou de stal verbouwen tot een leefruimte en zo zouden de zusjes samen het ouderlijke huis inpalmen.

Spierbulten

Het gesprek ging verder… Want papa’s zijn er om te verbouwen, papa’s maken de huizen weer mooi (ja, we zijn thuis zwaar aan het verbouwen). Zij kunnen alles herstellen en hebben sterke spieren – dat zijn die twee bulten op hun armen. Ook de papa’s van Jane, Dauwe en Nicola zijn echte papa’s (ook zij verbouwen hun huis). Stijn, Tim en Stefaan, jullie mogen van geluk spreken, jullie vallen onder de categorie ‘echte mannen’ :-).

Er zijn papa’s zonder spieren, maar daar heb je niets aan volgens Tille. Mama’s zijn ook niet zo sterk en hebben niet veel spieren. Zij zorgen voor de baby’s en kinderen natuurlijk. Ik werd me stilaan bewust van de ernst van de situatie, dus ik begon snel aan wat tuinwerk. Het gras afrijden, een zware klus, echt mannenwerk! Dat terwijl de meisjes met hun poppen speelden.

Heerlijk romantisch

Hun gesprek zette me aan het denken. Wat is het leven in hun ogen toch gemakkelijk. En eigenlijk is het heerlijk dat ze het zo romantisch zien. Ik wist dat we een voorbeeldfunctie hadden, maar ik vraag me af in hoeverre ons voorbeeld een inpact heeft op hun keuzes later.

Is de kans nu groter dat Tille zal kiezen voor een ‘echte man’? En zal ze ook zo graag mama spelen, net als ik? Of maakt het uiteindelijk allemaal niet zoveel uit? Ach, ze groeien op in een warm nest en houden er overduidelijk van. En dat is van onschatbare waarde.