Paasprobleem

  • door Mama

Binnenkort is het Pasen. Voor mij traditioneel een periode van chocoladevreetbuien en schuldgevoelens. Deze keer begon het al zeker een maand geleden. De eerste paaseitjes lagen in de winkel en lachten mij toe.

De eerste zijn altijd het verleidelijkst, dus natuurlijk namen we meteen een gigantische zak mee naar huis. Van die kleine gevulde in kleurrijke papiertjes, waarvan je nooit echt weet wat er in gaat zitten. Waardoor je natuurlijk eerst van alle kleuren eentje moet proeven, voor de zekerheid. En dan nog eentje, en dan die eitjes met de kleur die je het lekkerst vond, en dan uiteindelijk toch ook maar al die andere, want ja, als je dan toch begonnen bent… Als je ze nu allemaal opeet kan je de dag nadien niet meer in de verleiding komen, toch?

Dik spijt

Zoals elk jaar kreeg ik direct erna al weer dik spijt – met de nadruk op dik. Ik nam mij voor dat het bij deze ene keer zou blijven en ik de lachende eitjes voortaan links zou laten liggen. Het werkte, tot één van mijn collega’s verjaarde en trakteerde met – je raadt het al – paaseitjes. Zelfs in het bijzijn van anderen – wat voor mij meestal helpt om het een beetje beschaafd te houden – verloor ik al mijn zelfbeheersing en vrat ik aan één stuk door eitjes, zelfs die die ik niet eens lekker vond. Deze keer voelde ik mij niet alleen schuldig, maar schaamde ik mij ook nog tegenover mijn collega’s, die waarschijnlijk nooit meer in mijn bijzijn zouden durven trakteren.

Paaseierenstop

Ik besloot dat het tijd was voor drastische maatregelen en laste een volledige paaseierenstop in. Eentje uit beleefdheid? Eentje om te proeven? Eentje om het af te leren? Respect voor iedereen die het wel kan, maar ik ben fysiek gewoon niet in staat om het bij eentje te laten. Nooit begrepen dat sommige mensen 1 brokje chocolade van een reep kunnen eten om de rest terug netjes in de verpakking te wikkelen en in de kast te leggen ‘voor een volgende keer’. (Serieus, wie zijn jullie???)

Hier komt tot Pasen geen chocolade meer in huis, tenzij dan aan de dinokoeken die Noah zo graag eet. Het probleem met dinokoeken is wel dat ze per 3 verpakt zitten. Ik moet er dus altijd eentje (of twee) mee eten. Kwestie van hem te leren dat je niet gulzig mag zijn…

 

Deze blog verscheen eerder op Zone 057.