Studie toont aan: let op met je smartphone in bijzijn van je kind

  • door Mamabaas

Een studie van Boston Medical Center toont dat ouders die echt in beslag genomen worden door mails, games of andere apps, vaak negatiever omgaan met hun kinderen. Die laatste kunnen zelfs het gevoel krijgen dat ze de strijd moeten aangaan met de gadgets van hun ouders om aandacht te krijgen...

Alomtegenwoordige smartphone

Ik zal de eerste zijn die het toegeeft: mijn smartphone is soms een beetje te verslavend. Het zorgt voor wat ontspanning tijdens het ‘heksenuur’ of net erna. Ik probeer hem op bepaalde momenten van de dag gewoon opzij te leggen, zoals tijdens het etensuur, maar gezien de kinderen soms zoooo traag eten, trap ik heel soms toch in de val... en kijk ik. Waarop mijn oudste me berispt: ‘Mamaaaa, stop nu eens met je gsm!’ Ahum. Gelukkig kan ik mijn fout dan, als een brave mama, toegeven en probeer ik de volgende keer beter te doen. Stoute mama. Ik meen dat oprecht, want ik weet ook wel dat het eigenlijk heilige momenten zijn.

En mijn zorgen zijn terecht, zo blijkt uit een studie van Boston Medical Center. Dr. Jenny Radesky, gespecialiseerd in ontwikkelings- en gedragspedatrie, begeleidt dagdagelijks ouders bij ontwikkelings- en gedragsproblemen bij hun kinderen.

Ze was van nature nieuwsgierig in de impact van de alomtegenwoordige smartphone op de kwaliteit van de tijd die ouders en hun kinderen samen doorbrengen. Eerdere studies toonden al aan dat tv’s, zelfs al staan ze alleen maar aan op de achtergrond, de creativiteit en het concentratievermogen van kinderen afremmen.

Kortaf en geïrriteerd

Om het effect van smartphones te bestuderen, stuurde Radesky collega’s op pad om stiekem het gedrag van een volwassene te observeren in het bijzijn van een aantal kleinere kinderen terwijl hij/zij aan het eten was in een fastfoodrestaurant.

Het ging in totaal om 55 groepen, en zowel het gedrag van de volwassene als van de kinderen werd waargenomen, net als het aantal keren dat de volwassenen hun smartphone gebruikten. 

De resultaten toonden hoeveel ouders absoluut in beslag waren genomen door hun apparaat. Eén kind probeerde de blik van haar moeder te doen afleiden van haar scherm, maar zonder succes. Een andere moeder schopte haar kind onder tafel als reactie op de verschillende pogingen van het kind om haar aandacht te krijgen. Een vader reageerde kortaf en geïrriteerd toen zijn kinderen zijn aandacht van zijn gsm probeerden af te leiden. 

Radesky stelde vast dat een deel van de zorgverleners bijna de hele maaltijd lang op hun smartphone bezig waren en dat er in veel van de gevallen heel weinig interactie was. Als er al interactie tussen de volwassenen en de kinderen was, dan was ze hard of negatief.

Wat beter wel en niet?

Radesky werkt nu samen met de American Academy of Pediatrics om een aantal richtlijnen uit te schrijven voor een slimmer smartphonegebruik in het bijzijn van de kinderen.

Ze wil ook samen met haar onderzoekers haar onderzoek uitbreiden met beeldopnames van de interacties om beter te begrijpen hoe ouders die afgeleid zijn door hun smartphone reageren op hun kinderen en hoe kinderen reageren op hun ouders in de hoop hun aandacht te krijgen. Een deel van dat breder onderzoek zou erin bestaan een meer gedetailleerde analyse te maken van wat je als ouder beter wel of niet zou doen op je smartphone als je in het gezelschap van kinderen of jongeren bent.

In tussentijd is het duidelijk dat het opzijleggen van je smartphone gedurende heel specifieke momenten zoals etenstijd, verhaal- en bedtijd kan helpen om mogelijk storende effecten op de interactie tussen jou als ouder en je kind te minimaliseren. ‘De telefoon gebruiken aan de eettafel is niet aan te raden. Het is een waardevol moment dat de samenhorigheid bevordert.’

Wake-upcall

Daarnaast is het ook belangrijk te beseffen dat het beantwoorden van een e-mail of het scannen van Facebook terwijl je kind je aandacht vraagt niet eerlijk is tegenover hem of haar en zelfs de aard van je relatie tussen jou en je kinderen kan veranderen als ze niet het gevoel krijgen dat ze even belangrijk zijn als dat apparaat. ‘Dergelijke signalen zijn een wake-upcall die we als ouder echt nodig hebben om te beseffen hoe die verleidelijke apparaten ons niet alleen afleiden, maar ook wie we zijn als ouder kunnen veranderen. 

Het vastleggen van een geen-gsmregel op vaste uren van de dag of op vaste plaatsen van de woning kan ook helpen. Het kan niet alleen de relatie tussen jonge kinderen en hun ouders verbeteren, het leert hen ook hoe ze goed moeten omgaan met mensen tijdens gesprekken en interacties naarmate ze ouder worden. En we willen natuurlijk geen generatie voortbrengen van mensen die naar elkaar zitten te whatsapp’en of sms’en terwijl ze eigenlijk allemaal aan dezelfde tafel zitten te vergaderen, toch? 

Met andere woorden: als je beseft dat je soms te veel zit te tokkelen op je gsm terwijl je kind je eigenlijk nodig heeft, leg hem maar snel even opzij. Want ze zijn maar heel eventjes klein... :-) 

Bron: Time