Top 8: 'Ik zou ze kunnen opeten, de schatjes.’ en ‘Grr, ik plak ze tegen het behang!’

Ik zie ze dolgraag mijn twee meisjes. Soms zou ik ze gewoonweg kunnen opeten, zo lief dat ze zijn. En soms, heel soms :-), gaat het precies wat minder vlotjes.

Top 4: 'Nu plak ik ze tegen het behang'-momentjes

  1. Ze is net uit bad, propertjes gewassen. Met een kakelverse broek aan. Klaar voor school. En dan gebeurt het. Ze doet pipi. Gewoon in de broek. En dus niet op de wc. Argh.
     
  2. Als ze niet luisteren ... Hallo? Wat is er moeder? U zei? 'Nee?' Wat betekent dat eigenlijk, echt? Vervelend zijn doen we voornamelijk buitenshuis. In de winkel, bij de kapper, tijdens een bedrijfsfeestje ...
     
  3. 'Mama, zelluf doen!' Superschattig ... Totdat blijkt dat het niet lukt. En elke hulp die je wil bieden, euh, geweigerd wordt.
     
  4. Als ze het moederschip wakker maken... Code red. Neem dat gerust breed: wakker maken in het midden van de nacht, te vroeg wakker maken, te laat wakker maken. Op welke manier dan ook: wakker maken (Deze mama is nogal gehecht aan haar slaap).

Top 4: 'Nu kan ik ze echt opeten, die schatjes'

  1. 'Mama, jij bent de perfecte mama die ik zocht.' Moi? Glunder, glunder. Dat geeft zoveel energie, een gemeend complimentje van mijn dochter.
     
  2. Als ze vers gewassen, fris aangekleed, haartjes gekamd wachten op mij om te vertrekken. (Ja-ha, heel soms gebeurt dat. En dan is dat... memorabel :-).)
     
  3. Als ze slapen. Overal. Maar vooral achter in de auto, met de mond halfopen. Mogelijks met een snurkje.
     
  4. Als ze knuffels geven. Kusjes. Als ze opgepakt willen worden. Het is misschien klef, maar het is zo waar: instant happiness.