Vervelen(d): Waarom een kind zich af en toe 'moet' vervelen

  • door Mamabaas

Het is vakantie, joepie! Voor de kinderen toch, want voor mama's en papa's (en grootouders/babysits) wekt 'vakantie' soms een beetje angsten op. Niet (alleen) voor het vinden van de opvang, maar (en vooral): hoe hou je de kinderen bezig?! Al dat speelgoed en dan klagen ze dat ze zich vervelen. Beginnen ze te jengelen. Willen ze enkel tv kijken. Vakantie wordt dan synoniem voor vervelen(d). 

Maar je mag dat nu met een gerust hart negeren: je hoeft je kinderen echt niet elke minuut bezig te houden. Want zich vervelen, dat is goed voor hen. 

Bezigheidstherapie

Toegegeven, zelf doen we ook naar hartelust mee met het boeken van kampen en het volplannen van het weekend. Je ziet de kinderen niet zoveel door de week, dus je wil dat de vrije momenten 'leuk' worden, dat je iets 'samen' doet. Of je hebt opvang nodig, dus plan je een kamp, of na een slechte ervaring met een 'lege' vakantie, besluit je toch maar een strak plan te hebben. 

Alleen heeft dat zo zijn gevolgen: kinderen weten niet meer wat te doen met hun tijd. Zo gewoon dat er van alles voor hen geregeld wordt, dat er uitstapjes, activiteiten en bezoekjes voorzien zijn dat ze afgeleerd hebben om zelf spelletjes te verzinnen, hun tijd in te vullen met iets anders dan televisie kijken of gamen. Voor de ouders is dat laatste vaak de aanleiding om de tijd (redelijk) vol te plannen: zo doen ze iets anders in plaats van te staren naar een scherm.

De kracht van niets doen

Niet onbegrijpelijk, maar hoe zijn we zelf? Als we moe zijn, kijken ook wij vaak naar een scherm. En als we mogen kiezen, dan willen we liefst eens gewoon niets doen (terwijl er ook niets staat te dringen om gedaan te worden). En eigenlijk zijn kinderen net zo: in schoolweken wordt al veel van hen verwacht. Daar zijn ze (mentaal) moe van. Vakantie dient voor hen, net zoals bij ons, om de batterijen op te laden.

En daar hoort nietsdoen zeker bij. Van nietsdoen ga je je al eens vervelen. En dat heeft eigenlijk voordelen: verveling dwingt kinderen om op ontdekking te gaan. Zo leren ze beter wat ze leuk vinden (en wat niet), kunnen ze hun creativiteit aanspreken en (hopelijk) uit hun comfortzone komen. 

Alleen, hoe laat dat je dat gebeuren, zonder dat de verveling heel vervelend wordt (voor de ouders)?! 

SOS verveling: wat nu?

Uitslapen helpt, zodat je zelf beter tegen het 'ik verveel mij'-gezaag kunt (wink!).

En dan realistischer...

1) Je kan je (kleine) kind helpen door een aantal activiteiten op te sommen, en (liefst) ook zelf mee te doen. Twee vliegen in een klap: je hebt getoond dat er in/rond huis ook dingen te doen zijn én je brengt samen tijd door. Als je kind al iets ouder is, kan je hen bij een volgende 'Mamaaaaa, ik verveeeeeel mij!' stimuleren om na te denken: wat is er in huis, wat kan ik doen, wat wil ik doen? 

2) Probeer niet te afwerend te staan tegenover activiteiten: als kindlief wil koken, denken we vooral aan de opkuis en de afwas. Maar ook dat kan samen aangepakt worden! Probeer dan samen een gerecht uit: ze leren er iets van én de creativiteit wordt aangescherpt. Natuurlijk is niet alles financieel of praktisch mogelijk, maar samen een haalbaar compromis zoeken, is dan een constructieve optie. Bovendien weten kinderen nu: ik mag voorstellen doen, ze worden niet zomaar afgescheept. Dat helpt dan weer om in de toekomst ideeën te formuleren bij een vervelingsmoment.

3) Reageer niet altijd op de vervelingsvraag. Just let it be! Een beetje moeilijk voor ons, omdat we betrokken willen zijn en laten merken dat we luisteren maar soms moeten kinderen het gewoon alleen uitzoeken

4) De tijd niet volplannen is ook geen synoniem voor niets of weinig samen doen. Je kan nog altijd samen dingen doen, zonder een dag vol te plannen. Beter nog: kinderen willen niets liever dan samen dingen doen. En ja dat kunnen ook huishoudelijke taakjes zijn bijvoorbeeld, of een gezelschapspelletje spelen. Dit vraagt wel enige mentale voorbereiding: als ouder moet je namelijk een paar 'opties' in je hoofd hebben, ze zijn alleen niet vastgelegd. Dat geeft je de flexibiliteit om een kind te laten spelen of te laten doen waar hij/zij zin in heeft. 

5) Ken je kind. Een meer introvert kind, zal kiezen om te puzzelen, kleuren of lezen, terwijl een extrovert kind liefst iets actief of creatief doet, als het even kan met andere (kinderen) in de buurt. Het heeft geen zin om een kind in een bepaalde actviteit te 'dwingen'

6) Lukt het niet? Misschien kan de 'vervelingsdoos' uitbrengst bieden. Op een middag ga je samen rond de tafel zitten, en schrijf alle toffe activiteiten (sportief of creatief, wild of ingetogen) op stukjes papier. Zoek het niet te ver: het kan gaan van kleuren en vormen zoeken in de wolken tot opruimen (handig!) of een rondje rolschaatsen. Steek de papiertjes in een doos en bij een volgende verveelmoment liggen de ideeën letterlijk voor het grijpen.