Vraag & antwoord: Een lotusbevalling, wat is dat?

Vraag: "Binnenkort ga ik bevallen. Ik heb een beetje rondgekeken en ik kwam de term lotusbevalling tegen. Wat houdt het in en heeft het echt voordelen voor de baby? Alvast bedankt!" Een nieuwsgierige mama

Antwoord van vroedvrouw Ilse Dejaeger

Een lotusbevalling is een bevalling waarbij de placenta niet gescheiden wordt van de baby en de navelstreng dus niet doorgeknipt wordt. Eens de hartslag is 'uitgeklopt', wordt de placenta gepekeld en in een zakje naast de baby gelegd. Op die manier droogt hij uit en zal de navelstreng met placenta afvallen, zoals dat ook gebeurt als de navelstreng wel doorgeknipt wordt. 

 

De belangrijkste reden om navelstreng en placenta niet door te knippen, is dat de baby nog voedingsstoffen en zuurstof krijgt zolang de hartslag voelbaar is in de navelstreng. De extra voedingsstoffen dienen voor een goede start, en ook de scheiding van de mama zou zachter verlopen. Het is zelfs zo dat als elke prematuur het voordeel zou hebben van een uitgeklopte navelstreng dat er veel minder bloedtransfusies bij prematuren nodig zouden zijn.

 

In bepaalde culturen wordt standaard een lotusbevalling toegepast. Het komt ook voor bij ons, maar het is eerder zeldzaam en je ziet het vooral bij thuisbevallingen. Wie de extra voedingsstoffen belangrijk vindt, maar het niet ziet zitten om een placenta enkele dagen 'mee te sleuren', kan dit ook gewoon vragen aan de gynaecoloog. De navelstreng laten uitkloppen en dan pas doorknippen is iets wat gelukkig wel al in verschillende ziekenhuizen gebeurt. Vooral in ziekenhuizen die het 'mama en baby friendly'-label hebben, wordt dit stilaan een automatisme. Ook thuis is het een vanzelfsprekendheid. In alle ziekenhuizen zou het een optie moeten zijn en dus bespreekbaar moeten zijn.

 

Wat betreft lotusbevallingen, is er wat discussie over het extra geel zien bij baby's die dit extra bloed nog gekregen hebben van mama. Extra bloed zorgt namelijk niet enkel voor extra voedingsstoffen maar ook voor extra afvalstoffen. Een van die stoffen is bilirubine, iets waar de lever van de pasgeborenen het moeilijk mee kan hebben en wat icterus (geelzucht) kan veroorzaken. Bij een goed borstvoedingsbeleid zou dit echter geen probleem mogen vormen aangezien de baby dan snel voldoende vocht binnenkrijgt. 

 

Een goed borstvoedingsbeleid betekent één uur huid-op-huid-contact met je baby na de geboorte en tijdens dat uur al een eerste keer laten drinken. Pas daarna wordt de baby gewogen, gemeten en aagekleed. Vervolgens krijgt de baby elke twee (maximaal drie) uur de borst. In combinatie met een goede aanhaptechniek, krijgt de baby zeker voldoende vocht binnen.