Waarom juffen en meesters de Nobelprijs verdienen

  • door Mama

Het is het weer zover: de bel rinkelt voor de laatste keer, de schoolgangen lopen leeg, het kindergejoel sterft uit, en de schoolpoort valt in het slot. Tijd voor vakantie! Ik kan nauwelijks geloven dat mijn oudste zoon al naar het derde kleuter gaat, en dat ook de jongste er ondertussen zijn eerste schooljaar heeft opzitten.

Op momenten als deze word ik er nog eens extra mee geconfronteerd, hoe akelig snel het allemaal wel gaat – oh cliché cliché. Het lijkt alsof ze allebei gisteren pas voor het eerst naar school gingen. Ondertussen staat de oudste al voor zijn laatste jaartje kleuterklas, en voor ik het besef … Slik, nee, daar wil ik zelfs nog niet aan denken ;-).

Straffe evolutie

De voorbije maanden heb ik mijn kleintjes zien groeien en openbloeien. Elke dag stonden ze allebei enthousiast klaar om naar hun vriendjes op school en naar hun lieve juffen te gaan. Ze vertelden honderduit, en ik stond vaak versteld van de praat die uit die kindermondjes kwam. Mijn verlegen mannetjes veranderden in sociale diertjes die uitbundig babbelen tegen iedereen die ze tegenkomen. De ene kwam thuis met zijn eerste knutselwerkjes, bij de andere evolueerden onherkenbare kriebels en krabbels quasi ongemerkt in herkenbare figuurtje. Straf vind ik dat, om die evolutie te zien.

Afscheid nemen met pijn in het hart

Ik vermoed dat ze met pijn in het hart afscheid zullen nemen van hun juffen. Ze konden het dan ook niet beter getroffen hebben. Zouden (kleuter)juffen beseffen welke impact ze hebben op die jonge leventjes? Goeie juffen, zoals die van mijn zonen, zorgen voor een vliegende start in hun schoolcarrière. En je weet wat ze zeggen: goed begonnen…

Juffen verdienen de Nobelprijs

Die goeie juffen leren hun kindjes niet alleen hoe ze zelf hun jasje kunnen aandoen of hoe ze een ventje kunnen tekenen, ze leren hen niet alleen liedjes of gedichtjes aan. Ze geven hen ook het zelfvertrouwen om al die dingen zelf te doen. Ze stimuleren hun creativiteit en hun sociale vaardigheden. Ze luisteren vol interesse naar alles wat hun kleutertjes te vertellen hebben, zin én onzin. Ze staan klaar voor hen, elke dag opnieuw. En als ik mijn geduld al eens durf te verliezen met mijn ene kleutertje en mijn ene peutertje, dan verdient een kleuterjuf de Nobelprijs om dag in dag uit rustig en geduldig omringd te worden door pakweg 25 exemplaartjes .

Merci, lieve juffen!

Daarom een welgemeende merci aan alle gepassioneerde juffen, meesters, leerkrachten, … Geniet van jullie verdiende vakantie! Tot in september, vol hernieuwde energie. Ik ken er alvast twee die zullen staan trappelen van ongeduld!

 

Deze blog verscheen eerder op MAMoiselle Blogt.