Wetenschappelijk bewezen: je kindje blijft letterlijk deel van jezelf tot jaren na de geboorte

  • door Mamabaas

Als mama lijkt het wel alsof je je kindjes op één of andere manier altijd voor een stukje met je meedraagt, waar je ook bent. En dat blijkt nu biologisch gezien ook te kloppen: uit onderzoek blijkt namelijk dat het genetische materiaal van baby’s tot jaren na de geboorte aanwezig blijft in het lichaam van hun moeder.

Deze overdracht van cellen die genetisch anders zijn naar de moeder wordt foetaal microchimerisme genoemd. Volgens Dr. Amy Boddy gebeurt dat bij elke zwangerschap, ook als die eindigt in een miskraam. De cellen blijken zelfs tientallen jaren na de geboorte nog steeds aanwezig te zijn in het lichaam van de moeder.

“Momenteel weten we niet of en hoe de foetale cellen een impact hebben op de gezondheid van de moeder tijdens en na de zwangerschap,” zegt Dr. Boddy. “Deze cellen kunnen gewoon nevenproducten zijn tijdens de zwangerschap, en geen enkele invloed hebben op het lichaam van de vrouw.”

Interessante theorieën

Toch zijn de mogelijke theorieën behoorlijk interessant. Zo zou het kunnen dat de cellen via de placenta in het lichaam van de moeder terechtkomen en haar zo helpen om voor de baby te zorgen na de geboorte door mee in te staan voor de lactatie en de bonding.

“We hebben het idee dat deze foetale cellen nuttig kunnen zijn bij het overbrengen van middelen voor de baby na de zwangerschap. Dit is een theoretisch kader gebaseerd op evolutionaire biologie. Beeld je in dat de foetus een soort van verzekeringspolis opzet in het lichaam van de moeder om er zeker van te zijn dat er voldoende middelen zijn na de geboorte.”

Met andere woorden, de foetus stuurt cellen rond in het lichaam van de moeder om ervoor te zorgen dat zij voor hem zorgt na de geboorte.

Meer inzichten

Volgens Dr. Boddy zijn wetenschappers uitermate geïnteresseerd in de vraag hoe de cellen van een baby erin slagen om tot tientallen jaren na de geboorte te overleven in het lichaam van de moeder. Dat antwoord zou meer inzicht kunnen geven bij orgaantransplantatie en auto-immuunziektes.

Sommige studies suggereren zelfs dat foetale cellen bijdragen aan het genezen van wonden in het lichaam van de moeder of aan het beschermen tegen Alzheimer. Andere studies zeggen dan weer dat ze een rol spelen in het ontwikkelen van reumatoïde artritis.  Het foetale microchimerisme begrijpen zou bovendien helpen om problemen bij de borstvoeding te kunnen aanpakken, en misschien zelfs bij de behandeling van psychologische aandoeningen die gelinkt worden aan de zwangerschap.

Nog veel onderzoek nodig

Er valt nog heel wat onderzoek te verrichten, maar met de huidige wetenschap denken onderzoekers dat de overgebleven cellen van kinderen een paradoxaal leven leiden in het lichaam van hun moeder; misschien geven ze, misschien nemen ze, of misschien zijn ze enkel aanwezig.

Maar hoeveel vragen er ook nog openstaan voor de wetenschappers, het is in elk geval een mooie gedachte dat we altijd een stukje van onze kinderen bij ons dragen. Uit studies op muizen en mensen blijkt dat het hoogste aantal foetale cellen terug te vinden is in de longen, maar dat is wat ons betreft dicht genoeg bij het hart.  Dus ja, onze kindjes zitten áltijd in (de buurt van) ons hart!

 

Bron: Motherly