Zie ginds komt de... tutjeskwestie

Sinterklaas wordt leuk dit jaar… Vero's oudste dochter beseft dat Sinterklaas met zijn boot uit Spanje naar hen toekomt (enfin, wij mama's en papa's weten wel beter, hé). Ze is er dan ook al eventjes mee in de weer. Grote levensvragen steken de kop op: 'Waarom komt Sinteklaas uit Spanje? Met zijn paard? Welke kleur hebt zijn paard? Blauw? Roos? ...

Sinterklaas wordt leuk dit jaar… Vero's oudste dochter beseft dat Sinterklaas met zijn boot uit Spanje naar hen toekomt (enfin, wij mama's en papa's weten wel beter, hé). Ze is er dan ook al eventjes mee in de weer. Grote levensvragen steken de kop op: 'Waarom komt Sinteklaas uit Spanje? Met zijn paard? Welke kleur hebt zijn paard? Blauw? Roos? En ik bent flink hé? Groot en flink hé? Maar Lente nog niet hé, die is klein hé?'

Mama, ben jij naar Spanje geweest?

Wij, mama en papa dus, hebben 'het' gewaagd. We proberen onze dochter te overtuigen om haar tut aan Sinterklaas te geven. In ruil voor een heleboel cadeautjes. De keuze is al gemaakt, hoor: 'Een kasteeeeel, van de plinsessen'. Check. Daar kan de Sint, kuch kuch, wel voor zorgen. Op voorwaarde dat Hij haar tutje mag meenemen naar Spanje. Maar we mogen niet overdrijven, want de Sint en Spanje is al wat de klok slaat ('Mama, waar bent jij geweest? Naar Spanje?').

Het aftellen is begonnen!

Als kind vond ik Sinterklaas hét feest bij uitstek. En nu ik zelf kinderen heb, geniet ik met volle teugen van het enthousiasme en de spanning die heerst in huis. Ik vind het dan ook enorm fijn om hier volledig in mee te gaan. Binnen enkele dagen is het zover: de brieven worden geschreven, we zetten alles klaar om de Heilige Man goed te ontvangen en dan beginnen we af te tellen.

De Heilige Tut

Alleen de tutjeskwestie, dat wordt nog een moeilijke. Mijn dochter is een doorzetter, een flinke, een 'farse'. En ze heeft haar woord gegeven: Sinteklaas mag haar tutje meenemen. Toch bewaakt ze, sinds haar belofte, haar tutje met haar leven. Alsof ze geniet van de laatste dagen van haar deugddoende troost. In goede en kwade dagen. Want elke traan wordt gesust met haar tutje. ‘s Nachts welteverstaan, want overdag moeten de tutjes slapen, om ‘s nachts goed hun werk te kunnen doen. Toch bewonder ik mijn kleine, euhm sorry, grote meid al. Voor haar durf. Want zo heilig als de Sint is, zo heilig is haar tut. Alles op alles voor haar 'kasteeeeel van de plinsessen'.