'Zelfzorg voelt als iets voor "een select clubje" — voor wie het kan betalen': theatermaker Suzanne Grotenhuis legt uit
In onze podcast Goed genoeg. Zelfzorg ... maar hoe dan met Siska Schoeters zegt theatermaker Suzanne Grotenhuis (auteur van Waar zijn de wolken?) waarom ze die zelfzorg-reflex beu is — en hoe die haar zelfs meer stress gaf.
'Oké… ik moet dit dus zelf oplossen. Ik moet mezelf fixen.'
Suzanne omschrijft wat er gebeurt zodra dat woord zelfzorg valt: het “zelf” gaat overheersen. Niet als zachtheid, maar als opdracht. 'Oké, ik moet dit dus zelf oplossen. Ik moet mezelf fixen…'
En net dáár wringt het: als je je al slecht voelt, is “fix jezelf” vaak gewoon extra druk.
Van "helpen" naar een industrie
Suzanne vertelt dat ze wel degelijk hulp zocht en van alles probeerde — maar dat je dan snel in een wereld terechtkomt waar de oplossing ineens een product lijkt.
'Je belandt al snel in een soort dure industrie van ademtherapie, ayahuasca-ceremonies van honderden euro’s… Het voelt alsof het enkel is weggelegd voor een select clubje in de samenleving.'
Ze maakt het ook concreet: vier afspraken per week, allerlei therapeuten, goeroes… En het resultaat? 'Eerlijk? Ik werd er alleen maar gestresster van.'
Wat ze eigenlijk nodig had (spoiler: geen "routine")
Wat Suzanne miste, was niet nóg een techniek. Ze zocht vooral iets veel eenvoudiger — en veel menselijker:
'Wat ik eigenlijk nodig had, was simpelweg: het gevoel dat het oké was wat ik voelde. Dat het normaal was.'
En in die eerste, acute fase na de geboorte van haar baby voelde “zelfzorg” voor haar vooral als eenzaam moeten overleven: 'Ik ben alleen en moet het maar trekken. Maar wat ik echt nodig had, was: mensen die voor míj zorgden.'
'Zelfzorg mag nooit een excuus zijn'
Psychologe Nina Mouton pakt het nog scherper aan: zelfzorg mag niet gebruikt worden om verantwoordelijkheid weg te duwen — richting ouders, werknemers, moeders die al op zijn.
'Zelfzorg mag nooit een excuus zijn. Niet voor beleidsmakers, niet voor werkgevers. Er is óók zorg nodig van bovenaf. Van beleid, van organisaties, van structuren die mensen dragen.'
Met andere woorden: als een systeem mensen leegzuigt, dan is “doe wat meer yoga” geen antwoord.
Dus… wat doen we met “zelfzorg”? Misschien deze: minder doen alsof het een lifestyle is. En meer erkennen wat Suzanne hardop zegt:
- dat het soms te veel is
- dat “zelfzorg” voor velen luxe geworden is
- en dat je soms niet nóg een oplossing nodig hebt, maar gewoon zorg
Of zoals het in de aflevering letterlijk valt:
'En het mag gebracht worden. Je moet het niet zelf halen.'
Wil je het hele gesprek beluisteren?
De uitspraak komt uit de aflevering Zelfzorg ... maar hoe dan? van de podcast Goed genoeg! van Siska Schoeters.
Een warme, eerlijke en vaak hilarische reeks gesprekken over ouderschap zonder filter of perfectie.
👉 De podcast is te beluisteren op alle podcastkanalen.
👉 Elke twee weken verschijnt er een nieuwe aflevering.
Meer lezen: Goed Genoeg!
Over ouderschap in tijden van hoge verwachtingen
Ben ik wel een goede ouder?
Als mama of papa stel je jezelf die vraag vaker dan je lief is. Er zijn lijstjes, regels en goedbedoelde adviezen genoeg - maar wie bepaalt eigenlijk wat 'goed' is?
In Goed genoeg! gaat Siska Schoeters in gesprek met topexperts als Peter Adriaenssens, Binu Sign, Nina Mouton, Theo Compernolle, Lies Clerx, Marloes Jonkers, Tom Termote... Samen zoeken ze naar eerlijke antwoorden op vragen die elke ouder zich stelt:
- Hoeveel schermtijd is nog oké?
- Moet ik altijd mild zijn?
- Wat met slaaptekort, schoolstress of sociale media?
- En vooral: wanneer is het... goed genoeg?
- Met humor, kwetsbaarheid en een flinke portie herkenbaarheid brengt dit boek geruststelling én concrete tips. Want perfect ouderschap bestaat niet - maar goed genoeg ouderschap wél.
Voor alle ouders die zichzelf soms afvragen of ze het wel juist doen. Spoiler: ja dus.
