6 redenen waarom een peuter toch een klein beetje sadistisch is…

Ze zijn zo lief als ze klein zijn, maar laat mij eerlijk zijn: in iedere peuter schuilt er een klein (lief) sadistje. Zijn volgende zaken ook zo herkenbaar bij jullie?

  1. Wat een vlotte avondshift: iedereen is zonder zeuren gaan slapen. Heerlijk, de rest van de avond nog wat tv kijken, boekje lezen en zelf gaan slapen. Eenmaal in bed voel ik mezelf wegzinken in mijn slaap tot… Wat?! O nee, Renée begint te roepen en ze stopt niet meer tot de ochtend… A ja, mama moet toch niet slapen hé!
  2. Zalig toch, die douchemomentjes van de jongste. Helemaal fris uit de douche, propere pamper en kleren. Ideaal moment om de darmen te ledigen, denkt Renée… Daar gaan de propere pamper en kleren! Zucht…
  3. ’s Ochtends aan de ontbijttafel... Iedereen is flink zijn boterhammetje aan het opeten. Renée kijkt heel schattig naar me en wijst naar mijn boterham, zo’n lekkere witte met een dikke laag choco. Ik presenteer haar mijn boterhammetje en ze neemt het beste stukje er natuurlijk uit, ja inderdaad dat zonder de korst… Mama zal wel de korstjes opeten.
  4. Af en toe belandt Renée bij mij in bed en dan doet ze - toevallig of niet - overdadig pipi, maar die pamper kan dat niet aan… Of course, want dat is hoe je je territorium afbakent zeker? Move over, papa, ik slaap voortaan bij mama!
  5. O wat schattig! Renée wil een frietje in mijn mond stoppen. Ik doe mijn mond vol enthousiasme open en net op het moment dat ik het frietje wil verorberen, trekt Renée met een grote glimlach het frietje weg en stopt het in haar eigen mond… Geen frietje voor mama :-(
  6. Zalig toch, wanneer je wekker afgaat en je nog een paar minuutjes kunt ‘snoozen’? Maar... een kwartiertje voor je echte wekker afgaat, is er een andere alarmbel die afgaat… juist ja, je kleine rebel. Je hebt die slaap toch niet écht nodig hé? Ochtendstond heeft goud in de mond nietwaar?