Als je baby’tje veel huilt …

  • door Gastmama

Een huilbaby weiger ik mijn dochter van bijna 3 maand te noemen. Ze is een vurig meisje dat heel goed weet wat ze wil en niet wil en kan dit ook goed duidelijk maken. Helaas is huilen dé manier bij uitstek om dit te doen.

Ons spookje heeft in haar korte leventje ook al veel ongemakken gevoeld: van heel hevige krampen in de eerste weken, tot spruw, dagen koorts door vaccins en oververmoeidheid (want slaap, daar moet toch tegen gevochten worden, toch?).

Als het ene gaat liggen is er wel weer iets anders dat de kop op steekt. Hoe lastig moet dat niet zijn voor zo’n kleintje? Maar voor mama en papa is het ook uitputtend...

We klagen niet

Klagen durven we niet te doen. Want na een lange weg van enkele miskramen en fertiliteitsbehandelingen is ons wondertje hier. Jaja, een echt wondertje: met 1% kans op een natuurlijke zwangerschap is ons spookje er gekomen tussen 2 ivf-pogingen door! Helemaal op haar eentje, als een echte vechter en doorzetter!

Zo lang hebben we over haar gedroomd en naar haar verlangd, en dan zouden we nu klagen? Toch kijken we vaak naar elkaar met onzekere blikken. Tegen elkaar zeggen we wat we voelen en samen slaan we er ons door! Gelukkig maar. Want wat een kanjer van een steunende man heb ik toch!!

Heerlijk eerlijk

"Heerlijk eerlijk" is een begrip dat we hoog in het vaandel dragen, waardoor ik weiger dingen te verbloemen als er me gevraagd wordt hoe het gaat.

Maar dan hebben we de "pech" dat ons spookje op verplaatsing voorbeeldig is (wat we dan eens terug thuis dubbel en dik op onze boterham krijgen). Dit brengt dan vaak ongeloof met zich mee als we vertellen dat het toch wel zwaar is.

"Allee, zo'n braaf kind, en je hoort haar niet?!"

Bel ik hen eens op als ze 's avonds haar onrust los laat?

Goedbedoeld advies

De vele goedbedoelde adviezen of reacties van "Goh, daar moet je gewoon door" of "Probeer dat toch nog maar eens" als ik zeg wat we al probeerden en niet werkte, maken me soms zo onzeker dat ik maar mijn mond hou.

Maar we geven niet op! Osteopaat, prikkels beperken, slaaphygiëne/routine en Bachbloesems passeren hier de revue en we blijven zoeken tot ze haar innerlijke rust vindt!