Als mama worden moeilijk is… maakt de coronacrisis het nog moeilijker

De coronacrisis stuurt ons leven in de war en dwarsboomt zoveel van onze plannen en wensen. En zo dwarsboomt het ook de allergrootste wens van heel wat vrouwen: hun moederschapswens.

Voor heel wat vrouwen is het niet evident om (opnieuw) moeder te worden. Ze hebben medische begeleiding nodig om hun grote wens te vervullen.  En die medische begeleiding ontbreekt momenteel in belangrijke mate. Volkomen begrijpelijk, maar desalniettemin emotioneel bijzonder moeilijk voor hen.

Vruchtbaarheidsonderzoeken, cyclusopvolging, vruchtbaarheidsbehandelingen zoals IVF en inseminatie zijn in de meeste gevallen volledig opgeschort als gevolg van de coronacrisis. Wanneer zal dit medisch fertiliteitscircuit terug opgestart worden? En welke wachttijden zullen er ontstaan op dat moment voor een nieuwe behandeling, onderzoek, afspraak? In hoeverre zullen deze wachttijden oplopen?   

Niet essentiële reizen naar het buitenland zijn ook onmogelijk geworden. Voor zij die vruchtbaarheidsbehandelingen in het buitenland ondergaan (bijvoorbeeld met een donor of draagmoeder), is de hamvraag: wanneer zullen de grenzen weer open gaan?

Meer dan ooit worden deze vrouwen geconfronteerd met onzekerheden  en verliezen ze  het gevoel van controle. Als de kansen op een natuurlijke zwangerschap beperkt zijn, kan het heel frustrerend zijn om stil te staan. En niet te weten voor hoe lang. Zeker voor vrouwen wiens biologische klok hard tikt, kan dit heel zwaar wegen. Voor wiens eicelreserve beperkt is of  voor wie de wettelijke maximale leeftijd voor vruchtbaarheidsbehandelingen met rasse schreden nadert, is elke ‘verloren’ cyclus er één te veel en kan deze verplichte pauze enorm stresserend zijn. Wachten kan heel moeilijk zijn als men al zo lang op een kind wacht.

Aan al deze vrouwen zou ik het volgende willen zeggen… Misschien lijkt jouw verdriet over jouw moederschapswens slechts relatief in vergelijking met alle leed en verdriet dat zich nu wereldwijd voordoet. Maar voor jou is het belangrijk. Blijf dat erkennen voor jezelf. Minimaliseer het niet. Duw het niet zomaar weg, want dat kan je nadien zuur opbreken. Praat erover. Probeer te achterhalen hoe je deze verplichte pauze kan invullen om de strijd om het moederschap na de coronacrisis versterkt verder te zetten.

En aan alle anderen zou ik willen zeggen… Sta stil bij het verdriet van deze vrouwen. Wuif het zeker niet weg. Vraag hen gewoon een keer hoe het gaat en hoe je hen eventueel een emotioneel steuntje in de rug kan geven. Ook- vooral- in tijden van social distancing is sociale steun  belangrijk, ook in deze kwestie.

 

Meer info vind je hier.