Een ode aan onze kraamverzorgster

  • door Gastmama

Kraamzorg? Ik zou het iedereen aanraden. Echt! Om heel eerlijk te zijn, ik weet zelfs niet wat ik zou gedaan hebben zonder Ria. Ik ben haar zo ontzettend dankbaar, want zij zorgde voor innerlijke rust – iets wat ik wel kon gebruiken!

Mijn eerste zwangerschap was behoorlijk zwaar. Het zwanger worden liep niet van een leien dakje, uiteindelijk heeft het meer dan twee jaar geduurd voor we – na IVF – een positieve zwangerschapstest in handen hadden. En om eerlijk te zijn, daarbij heb ik een pittig emotioneel parcours moeten afleggen. Toen ik dan eindelijk zwanger was, zat ik met een diepgewortelde angst om mijn kindje alsnog te verliezen.

Op 7 maanden moest ik plat liggen omdat ik al voorweeën had. Bovendien moest ik opletten voor bloedingen door een placenta previa, waardoor het een geplande keizersnede zou worden.

Mijn man is zelfstandige. Hij deed wat hij kon om mij bij te staan, maar we wisten allebei dat hij na de bevalling weinig tijd zou kunnen vrijmaken en dat ik vaak alleen zou zitten. Zodra ik dus wist dat het een keizersnede zou worden heb ik meteen kraamhulp ingeschakeld.

Innerlijke rust

Die kraamhulp heb ik me geen seconde beklaagd. Ik ben behoorlijk perfectionistisch ingesteld en ben eigenlijk ook wel een controlefreak. Als nieuwe, onzekere mama had ik dan ook nood aan iemand die me kon geruststellen en die me wat extra tips kon geven.

Jules huilde veel, en soms wist ik echt niet meer wat te doen.

Ria bleek echt een toppertje te zijn. Ik had wat schrik van een vreemde in huis, maar ze was de rust zelve: zelfzeker, lief en discreet. En het belangrijkste: zodra ze binnenkwam, gaf ze mij innerlijke rust.

Ze kwam twee halve dagen per week langs, en heeft me op zoveel vlakken geholpen. Zo maakte ze tijd voor babbels over het moederschap en de emoties die daarbij kwamen kijken. Het deed ongelooflijk deugd om te horen dat die humeurschommelingen en emoties compleet normaal waren!

Daarnaast nam ze ook even de zorg voor Jules op zich. Zalig om even te kunnen bijslapen – wat een godsgeschenk is dat als kersverse mama – of om mij gewoon even op het gemak te kunnen wassen en aankleden. Want oeps, meestal stond ik nog in mijn pyjama als Ria aan de deur stond, en was ons huis een echte chaos.

Het was trouwens Ria die al snel door had dat Jules last had van reflux en allergieën, zonder haar had ik nooit zo snel verdere stappen genomen. Alleen al daarvoor ben ik haar ongelooflijk dankbaar!

Ze deed ook boodschappen, deed wat strijkwerk en zorgde ervoor dat er soep en een paar lekkere maaltijden met veel vitamientjes klaarstonden, zodat ik me daar een paar dagen geen zorgen over hoefde te maken. Pure luxe!

Vertrouwensband

Toen ik een tweede kindje verwachtte schakelde ik meteen opnieuw kraamhulp in. En wat was ik blij dat Ria opnieuw beschikbaar was! Die vertrouwensband was heel belangrijk voor mij.

Na mijn tweede bevalling was ik emotioneel een wrak. Ik dacht constant “Waar ben ik aan begonnen?!”. Ik had niet meteen een klik, zoals ik bij mijn eerste wel had gehad, voelde me schuldig ten opzichte van de oudste, … Die was toen twee en vroeg ook nog veel zorg en aandacht, en zat volop in de “neen”-fase. Om nog te zwijgen van het feit dat ik zelf hormonaal overhoop lag …

Ik kan bijna niet uitdrukken hoeveel deugd het dan doet om een goed klankbord te hebben. Ik durf echt te zeggen dat Ria mij er in die tijd emotioneel heeft door getrokken. Ze drukte me op het hart dat die emoties normaal waren, hielp mee met de zorg voor de oudste en gaf tips bij de peuterkuren.

Ik zou het zo opnieuw doen!

Mijn gouden raad

Wat gouden raad aan de mama’s-to-be (oeps, ik was zelf allergisch aan al die raad, maar ga het stiekem toch doen! :-) ).

  • Eerst en vooral: slaap! Echt, elke minuut dat je kan slapen: doen!
  • Zet je trots opzij, en roep hulp in. Regel kraamhulp, je zal het je niet beklagen!
  • Als je onzeker bent, vraag dan tips en raad. Een minimensje op de wereld zetten is niet alleen het mooiste wat er is, het kan ook gewoon emotioneel en fysiek heel zwaar zijn.
  • Praat! Met je partner, met vriendinnen, met kraamhulp … Durf je gevoelens te uiten, je zal merken dat het allemaal heel normaal is!
  • En natuurlijk: neem foto’s en maak filmpjes. Zowel van de schattige glimlachjes als van de huilbuien. Het gaat zo snel, je zal er met zoveel plezier op terugkijken!

 

Meer info over kraamhulp vind je hier.

 

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met Solidariteit voor het Gezin. Meer lezen over ons advertentiebeleid kun je hier.