En toen was je er eindelijk …

Hoe ik zou reageren wanneer ons babymeisje eindelijk geboren was? Ik heb daar veel over zitten dagdromen. Ik dacht vooral dat ik heel hard ging lachen, met een smile van oor tot oor ging zitten staren naar onze dochter.

Na een inleiding, arbeid van zo'n 20-tal uur en uiteindelijk een keizersnede was ons dochtertje er eindelijk. En ik, ik kon alleen maar wenen. Echt heel hard wenen.

Wenen van opluchting, blijdschap, ontroering, angst, bezorgdheid, verantwoordelijkheid … en vooral omdat we onze dochter, na tweeënhalf jaar proberen, eindelijk in onze armen konden sluiten...

Toen ze aan mijn borst lag, kwam die glimlach. Van oor tot oor :-).