Felle kinderen: begrip of begrenzing?

Er wordt de laatste tijd heel wat geschreven over zogenaamd ‘felle’ kinderen. Ze krijgen heel wat namen: ‘highly sensitive en strong willed’, ‘pittige peuters’ soms wel ‘indigokinderen’ … Kortom, hun namen zijn legio, wat er misschien op wijst dat veel ouders het geluk hebben een exemplaar in huis te hebben.

Op basis van de adviezen zijn ouders vaak geneigd om tegemoet te komen aan hun kinderen. Dit vanuit de beste intentie om rekening te houden met wat de kinderen voelen of nodig hebben. Heel goed bedoeld, maar vaak met het ongewenste effect dat de crisissen of het heftige gedrag zullen toenemen. En dit om verschillende redenen:

  1. What you allow, you promote
    Het kind moet te allen tijde het signaal krijgen dat zijn of haar gedrag niet getolereerd wordt. Niet in the heat of the moment, maar achteraf. We spreken binnen de Verbindende Autoriteit over ‘Het ijzer smeden wanneer het koud is.’ Het is zaak om tijdens de crisis rust over te brengen, vooral op non-verbale manier, aangevuld met enkele sterke verbale boodschappen.  Wanneer de crisis voorbij is gaan we praten en bepalen hoe dit gedrag in de toekomst kan vermeden worden. Wanneer we dit niet doen, geven we de boodschap dat het allemaal ok is, waardoor het gedrag zal toenemen.
  2. Controledrang en overspoeling wijzen meestal op angst
    Felle, pittige kinderen zijn vaak angstige kinderen. Die angst is reëel en mag dus nooit worden geridiculiseerd. Als ouder heb je die serieus te nemen (erkennen), maar niet te vergroten (er in mee gaan). De meest helpende manier is om als ouder een krachtige aanwezigheid te bieden. Dit kan door op een verbindende manier duidelijke grenzen en houvasten te geven. Angstige kinderen zijn vaak verloren in een zee van indrukken en emoties en ze hebben een heel krachtig anker nodig om rustig te worden. Hoe krachtiger je durft te staan als ouder, hoe rustiger je kind zal worden en hoe minder het controlerend of eisend gedrag zal stellen.

    Door je eigen gewoontes en die van het gezin aan te passen aan de angsten of het eisend gedrag van je kind wordt je als ouder vaag, onstabiel en wankel en dit voelt onveilig voor je kind. Dit vergroot de angst en dus het eisend of controlerend gedrag. Dit wordt een vicieuze cirkel die nefast is voor het welzijn van zowel je kind als zijn of haar omgeving.

  3. We willen onze kinderen laten uitgroeien tot hun sterkste en meest veerkrachtige ‘ik’
    Kinderen hebben een houvast nodig om sterk te kunnen uitvliegen. Wanneer ouders zich aanpassen aan de buien, driften, eisen of ongepast gedrag omdat ze begrip willen opbrengen voor de oorzaak, groeien kinderen hier niet doorheen.  De kinderen blijven vasthangen in gedrag dat hen vervreemdt van anderen,  dat hen nog angstiger maakt en hen kleiner houdt dan ze zijn.
    Het is door een sterke boodschap te geven dat je alle vertrouwen hebt dat ze het anders kunnen en dat ze in staat zijn om met hun overprikkeling en angsten om te gaan dat ze zullen groeien en uiteindelijk zullen uitgroeien tot hun meest veerkrachtige zelve. Dit betekent niet dat je ze aan hun lot overlaat wanneer ze worden overspoeld; integendeel. Een krachtige aanwezigheid die hoge verwachtingen van hen heeft, geeft hen de rust, vertrouwen en de vaardigheid om zichzelf te reguleren en te groeien.

 

Meer informatie over Verbindende Autoriteit vind je op Mamacoach.