Hij en ik, we komen nooit meer los van elkaar

  • door Mama

De feestdagen geven mij een warm gevoel. Maar eigenlijk hebben wij gewoon het hele jaar door een warm nest. En dat heb ik ook aan hem te danken, de vader van mijn kind.

De feestdagen geven mij een warm gevoel. Maar eigenlijk hebben wij gewoon het hele jaar door een warm nest. En dat heb ik ook aan hem te danken, de vader van mijn kind.
 

 

Voor mijn dochter is papa zoals de clichés het willen de man om plezier mee te maken. Zotte dansjes, wilde achtervolgingen, onvoorspelbare plotwendingen tijdens het voorlezen: papa weet hoe het moet!

Maar hij doet meer dan spelen. Hij draagt zorg voor haar. Hij geeft haar een badje. Hij ververst zonder verpinken luiers. Hij maakt met veel liefde groenten voor haar klaar. Ze vindt troost in zijn sterke armen.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat onze dochter breed glimlacht als papa de kamer binnenkomt. Ik geef toe dat mijn moederhart telkens week wordt als ik zie hoe de band tussen die twee elke dag sterker wordt.

Sterkere moeder dankzij hem

Het zorgt er toch voor dat ik mijn partner anders bekijk. Voor je aan kindjes begint, kan je misschien vermoeden dat hij die vaderrol wel op zich zal nemen. Maar nu is het tastbaar. We komen nooit meer los van elkaar. Hij blijft voor altijd de vader van mijn eerste kind. Onze dochter brengt ons dichter bij elkaar want zij is iets om voor te vechten.

Of het dan allemaal vanzelf gaat die relatie van ons? De vermoeidheid en sleur wegen bij ons ook heel hard door. Maar we lachen heel veel samen, ook om de ellende die we net als elk gezin soms door moeten. Dat ik ook op hem mag steunen, maakt van mij een sterkere moeder.