Hoe betrek ik mijn partner bij de zwangerschap?

Yiha, jullie verwachten samen een kindje! Maar ehm... het is toch vooral jij die zwanger bent, terwijl het voor je partner nogal abstract blijft allemaal. Hoe betrek je hem toch ook bij de zwangerschap? 

Aha. Menige vrouw heeft zich hierover al het hoofd gebroken

  • Natuurlijk kun je zeggen: ‘Wíj zijn zwanger.’ Of ‘Wíj zijn in verwachting.’, maar je wéét ergens diep vanbinnen dat je jezelf ook maar iets wijsmaakt… De enige die hier zwanger is, ben jij. Ha ja…
     
  • Voor alle duidelijkheid: no hard feelings naar de mannen toe; de natuur zit nu eenmaal zo in elkaar. Maar dat wil wel zeggen dat je als vrouw maar beter goed leert communiceren over hoe jij je voelt. ‘Zo leuk om de baby te voelen’, ‘Zo slecht/moe voel ik me vandaag’, enzovoort.
     
  • Maar verwacht niet dat je bovenste beste wederhelft ineens al je mood swings of zwangerschapskwaaltjes begrijpt. Je weet dat je het best even stopt met praten als één van de volgende fenomeen zich voordoen (bij de man):
     
    • zijn ogen zijn een beetje wijd opengesperd;
    • 1 oog gaat een beetje paniekerig knipperen, als een tic;
    • de mond hangt lichtjes open, uit verbazing (lees: he doesn't have any clue what you're talking about);
    • hij staat een beetje te bibberen op de knieën.
       
  • Het helpt als je de baby voelt schoppen en je zijn hand op je buik legt. Maar er zijn bepaalde omstandigheden waarin je dat het best niet doet:
  1. Als er voetbal op tv is.
  2. Als er voetbal op tv is.
  3. Als er voetbal op tv is.
  4. Als hij iets anders aan het doen is. Maakt niet uit wat. Gewoon: laat hem één ding tegelijk doen.
  • Besef dat het voor de meeste papa’s pas begint wanneer ze in hun auto springen om hun partner naar de kraamkliniek te brengen en wanneer ze het kind (of de kindjes in geval van een meerling) uiteindelijk in hun handen houden… Maar dat ze daarom niet minder naar dat ongeboren ukkie uitkijken.