Ik had het belang van postnatale kiné onderschat

Ik had nooit gedacht hierover een artikel te schrijven, maar het is belangrijker dan sommige vrouwen denken. Anderhalve maand na de geboorte van mijn tweede kindje ging ik met tegenzin naar de kiné. Ik had mijn gynaecoloog een andere kiné gevraagd, omdat ik na mijn eerste bevalling nooit het gevoel heb gehad dat mijn kiné mij echt hielp en omdat ik ook nergens last van had.

Ik dacht onderweg nog: wat een tijdsverspilling. Had ik even fout gedacht. Eenmaal binnen vroeg de kiné, al een oudere maar super vinnige én lieve dame, even mijn jeans uit te doen. Wat ze toen zei, deed me toch even schrikken. Haar letterlijke woorden : ‘Ja, jij bent zeker nog niet ontzwangerd. Je staat nog als een hoogzwangere. Je hebt een hangbuik en een blubberkont.’ SLIK

Ze bedoelde het zeker niet slecht, ze zei dit ook op een vriendelijke toon, maar ik denk wel dat ik die realiteitscheck even nodig had. Ze zag onmiddellijk dat ik toch tamelijk wat had gedanst en dat mijn spieren nog prima waren, maar wees me wel op de gevaren. Ik zou binnen enkele jaren enorme last gaan krijgen van mijn knieën. Deze stonden helemaal overstrekt. Mijn rug zou ook op termijn moeilijk gaan doen, om nog maar te zwijgen van hoe slecht mijn baarmoeder blijkbaar lag …

Ze verzekerde me dat dit allemaal nog niet te laat was en dat het een kwestie van discipline was. Waar ik bij de eerste kiné duizend en één oefeningen kreeg, was het begin bij haar al heel simpel: werken aan mijn houding. Ze wees me erop hoe ik eigenlijk zou moeten staan, knieën uit slot en schouders naar achter. De eerste keer gaf ze me enkele kleine oefeningen die ik eigenlijk overal kon doen, gewoon al door rechtop te staan.

Ik merkte na een week al dat ik minder pijn had in mijn rug, gewoon door juist te staan. Toen ik twee weken later terug ging had ik al een score van 4/5, waar ik de eerste keer 1/5 had. Ze zag al een enorme verbetering en feliciteerde mij, heel fijn! Ik was goed bezig en dit gaf me zeker motivatie om door te gaan. Ondertussen ben ik drie keer geweest en volgende week staat de volgende afspraak op de planning.

Ik ben deze vrouw nu al eeuwig dankbaar! Wie weet waar ik binnen enkele jaren allemaal last van zou krijgen? Hoe vaak ben ik al naar de kiné geweest voor mijn rug … En gewoon door mijn houding te verbeteren is dit nu al stukken beter. Ik ben ook enorm teleurgesteld dat de eerste kine, die ook weldegelijk pre- en postnatale kine merendeels deed, me eigenlijk nooit geholpen heeft. Daardoor was ik nu misschien gewoon nooit meer gegaan.

Dus, lieve mama’s, ga naar de kiné na je bevalling! Ik voel me stukken beter en minder onzeker.