Komt er een tweede… ?

  • door Mamabaas

Vorig jaar verwelkomden we ons eerste kindje. De eerste winter met ons drietjes hebben we met glans overleefd. Dus beginnen we nu stilaan na te denken over gezinsuitbreiding. En dat houdt ook in dat mensen het soms nodig vinden om daar opmerkingen over te maken.

Vorig jaar verwelkomden we ons eerste kindje. De eerste winter met ons drietjes hebben we met glans overleefd. Dus beginnen we nu stilaan na te denken over gezinsuitbreiding. En dat houdt ook in dat mensen het soms nodig vinden om daar opmerkingen over te maken. 

Koffieklets?

Ze bedoelen het goed wanneer ze aan de koffieautomaat vragen: 'En, nog een baby om het gezin compleet te maken?' In mijn hoofd antwoord ik 'ja hoor, ik floep er wel eentje uit deze lente'. Maar ik mompel iets in de trant van 'ben je gek, onze kleinste is zo'n handvol, daar kan echt geen baby bij!' De koffie smaakt opeens heel bitter. Het is nog geen 9 uur in de ochtend en ik moet al een intieme vraag ontwijken.

Je kan er over discussiëren, maar hoeft het zo'n groot geheim te zijn? Mag je niet gewoon uitspreken hoeveel kinderen je eigenlijk echt wil?

Goedbedoelde bemoeienissen

Je 'neemt' niet zomaar een kind. Soms kost het maanden, zelfs jaren om zwanger te worden. Sommige koppels moeten zware beproevingen doorstaan. Het verlangen naar een kind kan intens zijn. En zo’n onschuldige vraag kan dan kwetsen. Het is bovendien niet omdat je al één kind hebt, dat het volgende zo vanzelfsprekend is. Misschien overweeg je wel een tweede, maar wat als de natuur niet mee wil?

Veel prille zwangerschappen eindigen in een miskraam. De pijn slijt, maar voor sommige vrouwen (en mannen) blijft het gemis als een litteken op het lijf kleven. Voor jou is het misschien een fait divers. Maar voor haar (of hem) rakelt die vraag een hoop verdriet op.

Het blijft onder ons

Het blijft bovendien een beetje taboe om je kinderwens te uiten op de werkvloer. Het moederschap betekent dat je een tijdje out bent op het werk. Je wil echt vermijden dat je baas anders tegen je aankijkt. Je motivatie verandert misschien niet, maar je zal sowieso even gas moeten terugnemen. Vragenstellers op het werk, verwacht dus niet altijd een geheel oprecht antwoord…

Hoe het nu met onze gezinsplanning staat? We twijfelen heel erg. Ik ben een controlefreak. Een zwangerschap heb je niet altijd in de hand. Ben ik bereid mijn herwonnen vrijheid weer voor een paar maanden helemaal op te geven? Kunnen we nog zo'n hulpeloos baby'tje in huis aan? We moeten er nog eens over praten. Maar dat gesprekje blijft in ieder geval onder ons.