'Mama, leg uw gsm weg!'

Mijn gsm. Ik ben er heel veel mee bezig. Voor het werk (mailtjes lezen, berichten beantwoorden, telefoneren ...). Omdat ik dat leuk vind (nieuws lezen, Facebook checken ...). Het is mijn wekker. Mijn fototoestel. Mijn rekenmachine ... Ik sta er met andere woorden mee op en ga er mee slapen. Als ik vertrek, gaat mijn gsm mee. Zelfs (zeker) naar ...

Mama is lichtjes verslaafd ...

Mijn gsm. Ik ben er heel veel mee bezig. Voor het werk (mailtjes lezen, berichten beantwoorden, telefoneren ...). Omdat ik dat leuk vind (nieuws lezen, Facebook checken ...). Het is mijn wekker. Mijn fototoestel. Mijn rekenmachine ... Ik sta er met andere woorden mee op en ga er mee slapen. Als ik vertrek, gaat mijn gsm mee. Zelfs (zeker) naar het toilet.

Not good. Ik ben eigenlijk echt boos op mezelf. Wat een voorbeeld geef ik nu aan mijn kinderen? Wil ik dat zij later zo bij mij in de zetel zitten, vastgelijmd aan hun gsm? Wil ik dat zij later in plaats van met mij te praten, aan het bellen zijn met een vriend(in)? (Oke, af en toe moet dat wel kunnen natuurlijk :-).) Zou ik het leuk vinden dat dat ding altijd maar dan ook altijd aanwezig is en ze op elke piep meteen reageren?

Nee dus. Ik moet een beter voorbeeld zijn. Het goede voorbeeld geven.

Het plan? Een digitale detox ...

Allez, het is te zeggen: we leven in de 21ste eeuw. Ik en mijn gsm, dat gaat nooit helemaal verdwijnen. Dat zouden mijn kinderen zelf trouwens ook niet willen. Want wat leuk dat ze zelf al eens een foto kunnen trekken, of door het fotoalbum kunnen scrollen, een spelletje kunnen spelen, met oma bellen ...

Helemaal verdwijnen, dat kan en hoeft ook niet. Maar het kan wel minder. Het kan 'socialer'.

Dus, starting today, gaat deze verslaafde haar gsm buiten bereik leggen tussen 18u30 en 19u30. Zodat dat uurtje echt enkel en alleen quality time is met de kinderen. Zonder onderbrekingen. Ik krijg al een beetje klamme handjes. Maar ik ga ervoor. To be continued.