Mama worden: soms verloopt alles gewoon vlot

  • door Gastmama

Het kan ook gewoon allemaal vlot lopen … en dat is niets om ons over te schamen. Eind januari beviel deze gastmama met een keizersnede van een uberschattig meisje. En het bleek een droom van een baby.

Krijsen van de honger

Toegegeven, toen we twee weken thuis waren hebben we ook afgezien. Elke avond rond 17u begon het: krijsen, onophoudelijk, tot ongeveer 22u. Na 2 à 3 weken hadden we door: ze heeft gewoon nog honger! De borstvoeding bleek plots niet meer voldoende te zijn. Na verschillende telefoontjes naar vroedvrouw, materniteit en kinderarts moesten we hier zelf achter komen.

Ze begon ook af te vallen en dat was een teken dat we helemaal juist zaten. Allemaal zeiden ze ons: och, dat is het dagelijks huiluurtje. Ok, maar krijsen is wel iets anders dan gewoon huilen. Zeker als het vijf à zes uur aan een stuk is!

Droom van een baby

We begonnen dus rond 7 weken met het bijvoeden met flesvoeding. En sindsdien hebben wij een droom van een baby. Vanaf 8 weken sliep ze al gemiddeld 10 à 11u elke nacht … en dat is zo gebleven.

Inmiddels is ze bijna vijf maanden. Ze drinkt haar vijf flesjes elke keer op een kwartiertje uit. We zijn net begonnen met groentenpap, op dag twee at ze al zonder problemen 150gr.

Ze weent amper, enkel als ze moe is of honger begint te krijgen. Als ze wakker wordt in de ochtend, geven we haar een flesje en leggen we haar terug in de wieg met wat speeltjes bij, dat we zelf nog even kunnen doorslapen. En zij speelt verder en valt ook nog even in slaap. Zonder morren.

Mogen we niet gewoon blij zijn?

Ik bedoel maar, zo kan het ook. En elke keer zijn er mensen die zeggen: wacht maar tot ze naar de crèche gaat, dat doorslapen zal wel gedaan zijn! Niet dus. Of, jullie zullen dat wel dik terugkrijgen als ze puber wordt, dat zal een hevige worden. Ok, dat kan.

Maar kunnen we eens niet gewoon blij zijn dat het ergens goed en vlot gaat? Er zijn zoveel moeilijke verhalen op het internet te vinden, en dat is al erg genoeg. Op den duur schamen we ons zelfs dat het zo goed gaat en zeggen we standaard: maar ja, dat kan nog veranderen hé ..

 

Gastmama Annelies