Nog een week en mijn dochtertje gaat naar school

Nog een weekje en mijn kleine meid gaat naar school. Bij dat besef gaan er zoveel gedachten door me heen en emoties die ik niet kende.

Het is loslaten, fier zijn en toch een bang hartje.

Ik weet dat ze er klaar voor is en dat ze er ook naar uit kijkt, maar langs de andere kant is er de angst of ze het daadwerkelijk leuk zal vinden.

Uiteraard heb ik al maanden geleden mijn verlof ingepland. Die eerste schooldag wil ik uiteraard ook voor geen geld missen.

Plannen

Nu al ben ik aan het plannen hoe we vakanties gaan overleven. De kalender van het volledige schooljaar is al uitgeprint en helemaal bestudeerd. Uitstapjes, leuke activiteiten op school en dan … verrassing : pedagogische studiedagen. Het is pas in 2020 maar toch gaat mijn brein al in overdrive om te zien hoe we die dagen gaan opvangen.

Plannen en organiseren is een dagelijkse gebeurtenis geworden. Plannen een week op voorhand? ON-MO-GE-LIJK! Er komt steeds iets tussen!

Als je de uren van het school dan bekijkt, is het wel even slikken. In eerste instantie denk je dat het nooit gaat lukken. Maar er is een plan, of het allemaal vlotjes gaat verlopen is een andere vraag, maar het is er wel. Ik krijg het niet over mijn hart mijn kleine meid de eerste maanden al in de opvang te laten. Ze heeft haar dutjes nog zo nodig, na een weekje school zal ze wel stikkapot zijn.

Loslaten

Wat ik ondertussen wel al geleerd heb, is meer om meer los te laten. Uiteindelijk komt alles wel goed. Zij redt zich wel en de planning ook, haha!

Het enige wat uiteindelijk overblijft is dat enorme gelukkige en fiere gevoel als we de volgende stap hebben bereikt.