Onzeker over mijn groeiende buik

  • door Gastmama

Zoals veel vrouwen ben ik soms weleens onzeker over mijn lichaam. Het moment dat ik wist dat ik zwanger was, sprong ik wel 2 meter hoog, maar al snel dacht ik: wat gaat er met mijn lichaam gebeuren? Ik ga toch geen hangborsten krijgen? Ga ik die kilo’s kwijt geraken? Ga ik na mijn zwangerschap nog maatje 36 hebben? 

Ach, er groeide een klein wondertje in mijn buik dus ik had er wel vrede mee. En ik kan nog altijd gaan sporten en voor die borsten is er ook altijd wel een oplossing. Tot 25 weken was er amper een buikje te bespeuren en daarna had ik tot de bevalling een klein, subtiel buikje en was ik 10 kg bijgekomen. Al snel na de bevalling was ik ze allemaal kwijt. Al die zorgen waren voor niets nodig. 

Ander verhaal

Mijn tweede zwangerschap blijkt een ander verhaal. Aan 12 weken heb ik al een zichtbaar rond buikje. En eerlijk, ik ben er trots op! In tegenstelling tot mijn eerste zwangerschap, vind ik het niet erg om mijn lichaam te zien veranderen. Maar helaas geven buitenstaanders, zelf vreemden, mij ongepaste grove opmerkingen.

Mijn man en ik hebben een horecazaak. We hebben enkel nog maar aan de dichte familie en ons personeel verteld dat ik zwanger ben. Ik kan mijn zwangerschap echterniet meer wegstoppen vanwege mijn groeiend buikje, maar dat wil ik ook niet. Ik wil het ook niet wegstoppen of kleding dragen waardoor ik er minder zwanger uitzie! Ik ben vooral blij dat baby 2 onderweg is want na 2 miskramen ziet alles er nu wel goed uit.

Opmerkingen

Maar al snel komen de opmerkingen van klanten: amai, hoe ver ben je al? En dan vertel ik hen met grote trots: “ 12 weken” waarop volgt: “Amai, je draagt toch wel zwaar hé zeg!” 

Of: “Amai, je kan toch ook niet wegsteken dat je zwanger bent, wat een dikke buik!”

En ik zeg dan telkens tegen mezelf: niets van aantrekken! Maar eerlijk, zoiets doet pijn om te horen. En waarom moet dat, zulke opmerkingen? Een zwangerschap geldt voor sommige mensen als vrijbrief om iemand te vertellen dat ze dik is.

Ik houd mijn hart al vast

Het is door zulke uitspraken dat ik mijn hart vasthoud. Want ik heb nu al schrik hoe ik er aan het einde van mijn zwangerschap zal uitzien. En niet voor mezelf, want ik vind mezelf  juist mooi zwanger, maar door jullie, want er zullen nog zulke opmerkingen volgen.

Het houdt mij bezig waarom mensen te pas en te onpas opmerkingen op me afvuren. Tegen een ‘normaal’ persoon zeg je toch ook niet: ‘Zo, jij bent dik geworden!’ Waarom denken mensen dan dat ze alles tegen zwangere vrouwen kunnen zeggen? 

Dus aub, ken wat remming!  Een tip voor omstaanders: Bedenk wat je met je opmerking wilt bereiken. Dit voorkomt tranen, onzekerheid en slapeloze nachten.

Maar klein wondertje, IK ben wel trots op mijn buikje, en al zeker omdat jij erin groeit! 

 

Justine
14 weken