Ook al mochten we elkaar niet ontmoeten, nooit is er nog een mij zonder jullie

  • door Gastmama

Mijn lief sterretje daarboven aan de hemel. Vandaag is het twee jaar geleden dat ik afscheid moest nemen van je. Nog steeds kan ik voelen hoe de wereld van onder mijn voeten wegtrok toen de gynaecoloog moest zoeken naar je.

De week voordien zagen we nog het mooie geflikker van jouw hartje, maar die ochtend was er helemaal niets meer...

Jij toonde me wat puur geluk is en dat neemt niemand nog van me af!

Onmisbaar

Mijn tweede sterretje, jij volgde niet zo veel later. Hoewel we nooit de eer kregen om jou te bewonderen, ben je onmisbaar in ons verhaal. Ik heb het niet zo vaak over je, maar daarom denk ik niet minder aan je.

Jij zorgde ervoor dat de medische mallemolen in zijn werk ging om jullie zusje te krijgen. Daarvoor ben ik je eeuwig dankbaar!

Dankbaar

Hoeveel pijn het ook nog steeds doet om jullie te missen, ik ben zo dankbaar voor wat jullie ons bijbrachten.

Het verdriet om jullie maakten papa en mij sterker, hechter en meer open.
Jullie zorgden ervoor dat ik durfde hulp vragen, mijn verdriet durfde aan te gaan en zonder rem of vragen ging gaan liefhebben.

Nooit is er nog een mij zonder jullie, ook al mochten we elkaar niet ontmoeten.

Ik hou van jullie!

Jullie trotse mama.