Tien grappige geboorte-/ bevallingsverhalen van onze Mama Bazen

  • door Mamabaas

Bevallen, daar zouden we een boek kunnen schrijven... Wacht even, dat hebben we ongeveer gedaan, haha (Mama worden)... Onze lezers kunnen er anders ook wel een paar geestige, ahum, verhalen over vertellen. Een top 10!

1. Mama Kaat: Ik bepaal hier de haarkleur!

Een blonde papa en een bruinharige mama... Als je 22 uur in arbeid bent, wordt er menig gediscussieerd met de vroedvrouwen over hoe de baby eruit zal zien. Ik vond toch écht wel dat IK mijn haarkleur mocht doorgeven, want IK droeg haar 41 weken en IK had al 3 weken voorweeën en IK moest nu nog bevallen! Vier 'vroedvrouwshifts' verder mocht ik dan eindelijk persen. Het persen ging heel goed, totdat de gynaecoloog me vertelde dat het hoofdje te zien was! 'En? Is het blond of bruin haar?' Bij het antwoord van de gynaecoloog dat het een blondje was, hapte ik weer adem, maar die ademstoot resulteerde in een luide 'WWWATT???' in plaats van een perswee mee te doen. En nu hebben we een mooie lieve wittekop, waar ik toch ooh zo verliefd op ben. Bruinharige baby's? Bijlange zo schattig niet!

 

2. Mama Anke: bevallen met Dobbit-tv (Doe het zelf-tv)

Op 10 juli ben ik bevallen van mijn derde kindje. De weeën zijn begonnen rond 3 uur 's nachts, en rond 5 uur 's nachts was het tijd om naar het ziekenhuis te gaan. Eenmaal daar en na de onderzoeken was het eigenlijk alleen maar wachten en tussendoor weeën opvangen (geen epidurale). Mijn man verveelde zich en zette de tv aan. Na 6 keer het nieuws gezien te hebben, hebben we eens gezapt :-) en we kwamen terecht op Dobbit-tv (doe het zelf zender). Deze tv is blijven opstaan gedurende effectieve bevalling. Dus naar het einde toe heb ik geleerd hoe je een zetel opnieuw kan stofferen :-)!

 

3. Mama Hannah: vernoemd naar overgrootvader

Toen ons eerste zoontje Julien werd geboren belden we de overgrootouders als eerste op. We vertelden opa Julien dat Julien geboren was (hij had het duidelijk niet door dat we onze zoon naar hem was vernoemd). We belden terug en vroegen of hij de naam kon herhalen. Hij zei: Julien ( zijn frank viel) en toen begon hij te wenen.

 

4. Mama Sofie: Oeps, geslacht verklapt!

Wat me altijd zal bijblijven van de bevalling (buiten de buitengewone ervaring!): wij wisten het geslacht van ons meisje niet en hadden daar ook voor gekozen. Ik lag in bad, klaar om te bevallen toen onze gynaecologe binnen kwam. Het eerste wat zij zei: ‘Ah, het wordt toch een badvrouw!’ Oeps, geslacht verklapt, maar het gaf me wel extra kracht om door te zetten en 5 minuten later was mijn mooi meisje geboren!

 

5. Papa Roel: Mijn sterke vrouw

Wat een sterke vrouw heb ik. Bij onze eerste zwangerschap kwam vrouwlief mij nog oppikken op het werk nadat haar water was gebroken. Ik was immers met de fiets naar het werk gereden en liet de bedrijfswagen thuis staan. Binnenkort volgt de tweede spruit, ben benieuwd wat er dan weer zal volgen :-)

 

6. Mama Vicky: exact 10 jaar na onze eerste kus

Onze dochter Lily is geboren exact 10 jaar na onze eerste kus. We denken zelfs dat het uur ook ongeveer moet kloppen :-). Na een extreem snelle bevalling (anderhalf uur) lag ze in mijn armen, en merkte ik dat het diamantje uit mijn trouwring gevallen was. Van een stormachtige nacht gesproken.

 

7. Mama Ellen: ontplofte zitbal

Bij ons was het beVALlen nogal letterlijk te nemen... De zitbal die mijn weeën moest verlichten is ontploft terwijl ik erop zat! Ter wereld komen met een knal noemen ze dat. :)

 

8. Mama Jana: 'Heet ze (enve)Lobke?'

Omdat we het geslacht niet wisten had ik twee enveloppes gemaakt (een roze & blauw) waarin onze naamkeuzes zaten. Toen ik net bevallen was belde ik direct naar mijn vader om te zeggen dat het een meisje was en dat hij dus 'het roze enveloppeke' mocht opendoen. 'Oh, zei hij, heet ze 'Lobke'?' (envelopke/lobke - door de euforie had hij het fout begrepen en nu lachen we er nog steeds mee – O ja, mijn dochter heet dus Anna ;-) )

 

9. Mama Lisa: papa met traantjes in de ogen

Op de dag van onze thuiskomst staat mijn man met dochterlief voor het raam te turen. Vermoeidheid, denk ik, maar als ik goed kijk zie ik de tranen in zijn ogen. Hij voelt zich betrapt, maar dat geeft niet: 'Dat dat papagevoel zo overweldigend is, dat had ik niet verwacht'. We hebben nog even met ons drietjes staan turen door het raam, perfect gelukkig met elkaar.

 

10. Mama Janine: zo moeder, zo dochter

De meesten dachten dat het een jongen ging worden bij ons 1ste kindje, bleek toch dat we een meisje kregen! Wat een wondertje. Heel leuk ook (en voor mezelf toch ook wel erg pakkend) dat mijn mama voor mijn geboortekaartje exact hetzelfde tekstje had gebruikt als ikzelf had uitgekozen voor het geboortekaartje van dochter Ella. En dat zónder dat ik mijn eigenste kaartje ooit had gezien! Zo moeder, zo dochter zeker?