Top 5 dingen die ik allemaal verkeerd doe (volgens mijn dochter)

Het is niet makkelijk, mama zijn. We doen allemaal weleens iets fout. Zeker in de ogen van ons kritische nageslacht.

Het is verdorie niet makkelijk, een goeie mama zijn. En ook mijn dochter blijkt niet altijd even tevreden. De meest voorkomende ‘problemen’ volgens mijn vijfjarige:

  1. Mama, je luistert niet. Jij luistert noo-h-ooit!

Dit hoor ik zo ongeveer, elk half uur? Gisteren heb ik werkelijk, zonder overdrijven, 20 keer hetzelfde verhaal mogen aanhoren. Over vriendinnetje Aster die kan toveren en haar gaat komen halen, om samen naar het strand te vliegen. Ze zou wel op tijd thuis zijn voor school, morgen. Een opluchting, uiteraard.

Echt super, vind ik dat. Die kinderlijke fantasie. Maar toch, na een 5-tal keer … niet makkelijk, dat blijven luisteren :-).

  1. Mama, ik krijg nooit iets van jou.

De grootste leugen, ever, natuurlijk. Ze krijgt eigenlijk veel te veel. Maar het raakt toch altijd wel een gevoelige snaar. Doorbijten, mama! We willen geen verwende nestjes …

  1. Mama, je hebt mij pijn gedaan!

Ik moet tot mijn scha en schande toegeven dat dat wel al een paar keer gebeurd is. Zoals die keer dat ik de autodeur dichtdeed en ze hem met haar voet probeerde tegen te houden. Of toen ze in slaap viel in de zetel en een paar minuten later eruit viel, tegen de tafel.

Zelfs al kon ik er meestal weinig aan doen, toch voelde ik mij schuldig. En het helpt natuurlijk niet dat je zelf als schuldige wordt aangewezen.

  1. Mama, zus mag al-tijd bij jou zitten!

Jaloezie tussen de zusjes. Komt nogal regelmatig voor. Het kan ook zijn: Mama, ik moet altijd delen en Hannah niet. Of: Mama, Hannah mag al-tijd kiezen wat we kijken op televisie. Of ...

Niet makkelijk. Ik probeer echt zo eerlijk mogelijk te zijn. Ze allebei evenveel aandacht te geven. Allebei evenveel 'gelijk' te geven. Dat gaat alleszins nog vonken geven!

  1. Mama, jij speelt noo-h-ooit met mij!

Ook een grove leugen, eigenlijk :-). Maar toch weet ze het altijd op het juiste moment te zeggen. Meestal als ik weer eens (geef ik toe) op mijn gsm mijn mails aan het checken ben. Waardoor ik met een gigantisch schuldgevoel opgezadeld zit, en uiteraard meteen bij haar aan een tafeltje begin te kleuren/puzzelen/lezen/knutselen. Ze zijn toch zo slim...

Gelukkig maar: ook positieve recensies

Gelukkig ben ik blijkbaar niet volledig hopeloos. Ik krijg toch nog regelmatig positieve feedback.

Van Fien: Mama, je bent lief.

Of van klein zusje Hannah: Miiiijnnn Mama!

En dan is het leven goed. En als er dan nog een dikke knuffel volgt: ... zalig zelfs :-).