Vandaag is voor altijd de dag dat ik jou niet in mijn armen heb

  • door Gastmama

Je zou er intussen zijn. Je zou hét grote cadeau geweest zijn voor jouw kleinste grote zus. Je zou de kroon op ons nieuwe gezin geweest zijn. Na twee kindjes van mama en eentje van papa, zou jij eentje van ons twee samen zijn.

Jii zou ieders hart gaan stelen.
Jij zou drie grote zussen-beschermengels hebben, die je bij elke stap zouden bijstaan.
Jij zou...
En daar bleef het bij.

Intens gelukkig. Jouw papa en ik. Een duidelijke streep bij 'zwanger'.
En overduidelijk ook de symptomen.  Maar ohzo gelukkig.
Het was ons gelukt.

Drie dagen later. De ongerustheid, die weer even wegging, maar die daags nadien opnieuw de kop opstak. Om nog een dag later in volle hevigheid toe te slaan.
Jij was er niet meer.

Gisteren was de dag dat je zou komen.
Dezelfde dag waarop jouw kleinste grote zus zeven jaar geleden de wereld in gedoken kwam. Ik heb de hele dag de gedachte aan jou verdrongen. Jouw kleinste grote zus had immers recht op haar verjaardag. Met toeters en bellen.

Maar vandaag…
Vandaag geef ik toe aan jou.
Het verdriet kwam en ging.
Het kreeg een plaatsje.
Maar vandaag laat ik het in volle hevigheid toe.
Want vandaag is voor altijd de dag dat ik jou niet in mijn armen heb.

Liefs,
Jouw mama.