Waarom een mama-vriendin hebben niet zo vanzelfsprekend is...

Als jongvolwassenen is de hoeveelheid ‘vrienden’ verminderd. Mensen worden ouder, het einde van de het middelbaar is vaak ook de reden van het scheiden van de wegen en hier en daar begin je je ook - zomaar of met reden - te storen aan bepaalde mensen.

Ik had geen vaste kliek met dezelfde eigenschappen. Ik was bevriend met single meiden, koppels en zelfs - al dacht ik toen nog lang niet aan kinderen! - mama's. Ik vond het fijn om ook vriendinnen te hebben met kinderen. En die kinderen werden ook meteen een deeltje van mijn vriendenkring, uiteraard.

Een mama-vriendin

Het was dan ook toen twee van mijn toenmalige (mama)vriendinnen elkaar ontmoetten dat ik één van hen hoorde zeggen dat ze blij was dat ze nu ook eens een 'mama-vriendin' had. Een vriendin die zelf weet hoe het is om mama te zijn. Ik vermoedde dat ze een geheime taal zouden kunnen spreken met elkaar, iets wat alleen mama's zouden begrijpen. Dus toen ik mama werd vroeg ik het me af: behoorde ik nu dan tot het mama-vriendinnen-clubje? En zou ik de code van de geheime taal snel onder de knie krijgen?

Een mama-vriendin is niet te googelen. Maar ik kan je gerust een beschrijving geven:

Een mama-vriendin is die persoon die je door dik en dun begrijpt. Ze heeft alle stadia al een keer meegemaakt.  Een mama-vriendin weet hoe het is om iets af te spreken en dan toch af te zeggen omwille van problemen op het thuisfront. Een mama-vriendin wordt niet boos als het langer dan 24 uren duurt voor je reageert op een bericht. Een mama-vriendin stuurt je een reminder dat je dit of dat moeten meebrengen naar school of houdt je plekje vrij op de bank als de kinderen moeten gaan voetballen. Een mama-vriendin is álles voor een mama. Beter nog: ze weet hoe het voelt: de onzekerheid, de zorgen, het tekort aan knowhow.

Een baby zou ervoor zorgen dat ik vanaf nu tot het mama-clubje zou behoren en dat mijn vriendenkring zou bestaan uit playdates en kids-uitjes. Een mama-vriendin hebben vraagt niet veel vereisten. Althans, dat dacht ik. Want een vriendschap tussen twee mama's blijkt niet zo vanzelfsprekend, integendeel.

The game is on

Een vriendschap tussen mama's is moeilijk omdat het lijkt alsof we constant de nood hebben elkaar te evalueren, elkaar te pakken op woorden en alsof we constant de drang voelen elkaar te beoordelen.

Want wat start met: 'mijn dochter heeft voor de eerste keer doorgeslapen', vervormt zich al snel in een gesprek van 'en die van mij...'. The game is on. In plaats van een gewoon gesprek tussen twee mama's verandert hun rol naar  ervaringsdeskundigen. Twee specialisten met één gelijkenis: ze denken beiden dat hun versie de juiste is.

En ik kan eerlijk mijn handen in de lucht steken als ik zeg dat ik niet zo ben, of ik probeer het toch. Ik tracht steeds te luisteren naar mama's hun verhalen, ervaringen, keuzes of hun motivatie. Ik luister met een open houding.

Want al ben ik zelf helemaal pro borstvoeding, ik kan me ook inleven in de verhalen van zogezegde 'flesjesmama's'. Ik hoef niet akkoord te zijn met de mama die kiest voor een buurtschool in de omgeving, aangezien ik ga voor methodiek. Maar dat wilt niet zeggen dat ik deze mama mijn mening moet opdringen. Waarom zou ik? Ik ga ervan uit dat elke mama op deze wereld kiest in functie van haar kind of haar eigen belang. En daar is niets mis mee.

Schrappen van de lijst

Maar waar ik echt een hekel aan heb zijn de moeders die dat niet kunnen en die enkel denken dat zij de juiste versie zijn, de super moms. Die dan - het lef hebben om te - laten uitschijnen dat er iets mis is met mijn kind omdat het 's nachts nog durft wakker te worden. Die mama's die vaak doen alsof hun kind perfect is, nooit iets mis doet. Die doen alsof ze het hele ouderschap onder controle hebben.

Bij zulke mama's luister ik nog steeds met een glimlach, maar vanbinnen rol ik met mijn ogen en in gedachten durf ik wel eens een middelvinger uitsteken. Die mama's? Die schrap ik meteen van mijn mama-vriendinnenlijst.

Of de mama's die zwijgen. Die nooit eerlijk hun mening uiten, of hun eerlijke ervaring delen. Die mama's die doen alsof bij hen alles vlotjes verloopt en die nooit eens klagen.

Het zijn ook vaak die mama's die je van je stuk brengen als je bijvoorbeeld zegt: 'ik ga starten met vaste voeding', door te reageren met: ' zou je dat wel doen? Je kindje is nog maar vijf maanden', en dan achteraf komen stoefen ‘die van ons kon het al op vier'.

Die mama's? Die schrap ik ondertussen ook van mijn mama-vriendinnenlijst.

Ik probeer het goed te doen

Mama's met een open blik, mama's die openstaan voor andere meningen die niet gelijk lopen met die van hun, zulke mama's mogen bij mij blijven. Helaas lopen er hiervan niet te veel rond. De één verzwijgt, de ander verbloemt, de andere breekt je af... Een echte mama-vriendin is niet vanzelfsprekend.

Misschien daarom dat ik zo mijn best doe om het wél goed aan te pakken. Misschien doe ik daarom zo mijn  best om een goeie mama-vriendin te zijn voor anderen. Ik heb er aandacht voor om die kleine dingen te realiseren die vaak voor andere moeders zo moeilijk lijkt te zijn.

Ik probeer altijd te supporteren, mijn vriendinnen te ondersteunen in het mama-zijn en vooral eerlijk te zijn. Ik probeer hen geen negatief gevoel te geven, maar ik probeer vooral te normaliseren. Uit de hoop dat mijn nieuwe mama-vriendin de waarheid ziet achter het mama clubje. En een fijne ervaring hieruit heeft. Ik hoop haar mee te geven dat we iets gelijkaardig hebben meegemaakt, want we hebben beide een kind ter wereld gebracht. Maar dat onze belevenis, onze kijk hierop anders kan en mag zijn.

Hoop

En ik ben niet perfect, allesbehalve. Dus ik hoop ook dat moest ik me ooit 'misdragen' als een mama-vriendin, mijn vriendinnen me dat ook zeggen.

Want ik blijf de hoop koesteren dat mama-vriendinnen een meerwaarde kunnen zijn in het leven van een jonge/nieuwe mama. Dat we openlijk met elkaar kunnen praten, onze mening kunnen geven en dat we eerlijk kunnen toegeven wanneer een ander gelijk heeft. Misschien dat we wel van elkaar kunnen leren?

Een mama-vriendin is fijn. Maar niet alleen omdat het leuk is om gezelschap te hebben tijdens een bezoekje aan het ballenbad of omdat het babbeltje naast het voetbalveld aangenaam is. Een mama-vriendschap is pas fijn als je met die mama ook kan praten over dingen die niets met kinderen te maken hebben. Dat je ook gewoon over jezelf kan praten, de nieuwste modetrends, het huishouden, nieuwe interesses, ..

Een mama-vriendin vinden is niet vanzelfsprekend, maar als je ze gevonden hebt, is het fantastisch. Ik kan er van meespreken!

 

Deze blog verscheen eerder op Smotherhoods.