Zorg voor jezelf betekent indirect ook zorg voor je kind

Na drie maanden bevallingsverlof zijn er mama’s die ervoor kiezen om thuis te blijven voor hun jonge spruit, zijn er mama’s die kiezen voor voltijds werk en zijn er mama’s die een combinatie daartussen maken. Maar elke moeder kent het gevoel dat ‘me-time’ plots van de aardbodem verdwenen lijkt te zijn sinds haar kleine spruit verschenen is.  Elke moeder vraagt zich dan weleens af: ‘Mag ik voor mezelf kiezen? Ben ik wel een goede moeder dan? Doe ik mijn baby dan niet te kort?’

Balans zoeken

Balans zoeken tussen zorgen voor jezelf en je kind is noodzakelijk voor je eigen welzijn en dat van je kind, maar het is niet gemakkelijk.

Een sleutel tot succes hierin, is het onderscheid begrijpen tussen fysieke beschikbaarheid en mentaal-emotionele beschikbaarheid. Want verwarring tussen deze beiden zorgt voor veel schuldgevoel bij moeders.

Ons buikgevoel klopt: onze jonge oogappels hebben ons nodig. Moeder Natuur heeft niet voor niets hormonen als oxytocine uitgevonden en de baby een schattig uiterlijk gegeven, zodat we als volwassenen ons hechten aan onze kinderen en voor hen willen zorgen. Want een baby heeft veel zorg nodig. Een mensenkind is onvolgroeid en kan niet overleven zonder de zorg van een volwassene.

Maar deze zorg houdt niet alleen eten, drinken, slapen en hygiëne in. Het houdt ook een gevoel van verbondenheid in: de baby wilt een veilig en liefdevolle contact met een hechtingsfiguur ervaren, een volwassene die er is voor hem, hem begrijpt. Dit is ook zeer belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen.

Fysieke aanwezigheid vs. mentale aanwezigheid

Bekijk even dit filmpje over still face experiment.

Je ziet hier hoe deze moeder op een bepaald moment nog wel fysiek aanwezig is, zelfs heel dicht bij haar baby is, maar ze is er niet echt, ze reageert niet op haar baby, ze is niet meer mentaal-emotioneel beschikbaar in het contact met haar baby. Je ziet hoe deze baby probeert om haar moeder er terug bij te halen en hoe ze lastig wordt, begint te huilen en zelfs bang wordt in deze situatie.

‘Er zijn’ voor je kind, betekent ook mentaal-emotioneel beschikbaar zijn voor je kind. Het is meer dan enkel fysiek aanwezig zijn. Dat lukt echter alleen maar als je niet te moe bent, als je eigen batterijen opgeladen zijn, als je jezelf goed voelt in je vel. Je kind heeft je nodig, dat is waar, maar je kind heeft het ook nodig dat je goed voor jezelf zorgt. Zodat je er écht bent als je bij hem of haar bent, want daar groeien ze van.

Jezelf wegcijferen en uitputten voor je kind is geen goed idee. Er is ook geen juiste keuze. Er is alleen jouw keuze. Wat past bij jou? Waar voel jij je goed bij? Gun jezelf dat, want zorg voor jezelf betekent indirect ook zorg voor je kind.

Dus de volgende keer wanneer je even tijd voor jezelf hebt genomen, denk dan in jezelf: ‘Nu zorg ik ook voor jou, door goed voor mezelf te zorgen, zo gaan we straks dubbel van elkaar genieten! Ik ben bezig met een bonus voor je klaar te maken!’

Veel plezier met je kids en ook veel plezier met je me-time ;)